Fever Ray + HILDUR GUDNADÓTTIR

Foto in the header: Fever Ray in Paradiso, 2009. Fotograaf: Cor Jabaaij.

''Als de band opkomt zorgen rookmachines voor zo’n dikke laag nevel dat het podium veranderd lijkt in een dampend moeras. Karin Andersson en haar vier muzikanten stellen zich in een rij op, achter de conga’s, drums, een octopad, vocoder, gitaren en synthesizers. ‘Het was pikdonker, met af en toe een laserstraal, die van het podium de zaal in priemde,’ zegt Marlies Waters, eenentwintig en op dat moment perspromotor bij platenmaatschappij V2. ‘Dankzij de laser flitsen kon je zien dat Andersson eruitzag als een reusachtig beest. Over haar hoofd zat een soort drakenkop, en ze droeg een grote jas met bossen haar en veren erop.’ Sander Schoemaker, zevenentwintig en medewerker van een IT-bedrijf, onderscheidt een bisonmasker. ‘Als het licht op haar viel, zag je een glimp dierenhuid,’ zegt Schoemaker. ‘Ze droeg ook horens, waardoor ze heel lang leek.’ Journalist Jasper van Vugt schrijft in zijn recensie in OOR dat de zangeres eerst onvindbaar is. ‘Waar staat ze? Er wordt gefronst, gezocht naar aanwijzingen en mensen stoten elkaar aan. Ze blijkt schuil te gaan onder het groot uitgevallen hoofddeksel dat het meest wegheeft van een harige termietenhoop.’''
Uit: '50 jaar Paradiso in 50 legendarische concerten' van Hester Carvalho