London Calling zaterdag: As Elephants Are, Hannah Lou Clark, of Montreal, Marika Hackman, Cosmo Sheldrake, Drenge, Jack Garratt, Vaults, Hooton Tennis Club, The Dø en Jane Weaver.

Blokkenschema

Het popfestival London Calling, dat twee keer per jaar plaatsvindt in Paradiso, begon in 1992 als showcasefestival voor de nieuwste beloftes uit Groot-Brittannië. Tegenwoordig biedt London Calling aan nieuwe, spraakmakende alternatieve bands uit het de hele wereld een podium, als springplank naar clubs en festivals. Op het festival hebben al heel wat namen gestaan die later doorbraken bij het grote publiek, zoals: Foster The People, Florence and the Machine, Bombay Bicycle Club, Friendly Fires, The xx, Blur, The Kooks, Editors, Bloc Party en The Libertines.

London Calling zaterdag 25 april: As Elephants Are, Hannah Lou Clark, of Montreal, Marika Hackman, Cosmo Sheldrake, Drenge, Jack Garratt, Vaults, Hooton Tennis Club, The Dø, Charlie Cunningham en Jane Weaver.

De Amerikaanse band of Montreal brengt in maart alweer het dertiende album uit. De titel is  ‘Aureate Gloom’ en zal hoogstwaarschijnlijk weer vol staan met knotsgekke maar geniale indieliedjes die van disco naar country vliegen en alles daartussenin meenemen en waar de bizarre teksten van frontman Kevin Barnes ook nog eens doorheen fladderen.

De 22-jarige Britse zangeres Marika Hackman is geen doorsnee folkartiest: ze zoekt graag de grenzen op tijdens het schrijven en het invullen van het instrumentale gedeelte, om zo tot prachtige, aanstekelijke en originele kleine liedjes te komen. Het nieuwe album ‘We Slept At Last’ staat vol melancholische, spannende ‘nu-folk’, ergens tussen Laura Marling en Nico in.

Vaults is een band die prachtige, verfrissende popmuziek maakt. Sfeervolle synths, dromerige melodieën,  kwieke beats en wonderschone falsetachtige vocalen. Als je op zoek gaat naar vergelijkingen dan kom je uit bij acts als London Grammar, Woman's Hour en Banks. Het hippe trio uit London bracht al een paar singles uit en de ep ‘Vultures’. Een debuutalbum is in de maak.

Catchy indie, frisse refreinen en scherpe gitaarpartijen. Oftewel: As Elephants Are. Een Britse band die je zou kunnen vergelijke met bands als Bombay Bicycle Club en The Maccabees in hun vroege jaren. En net als deze twee voorbeelden kan As Elephants Are nog wel eens heel groot gaan worden. Luister maar eens naar hun meest recente single ‘Crown’ en je begrijpt waarom.

De veelbelovende Britse zangeres Hannah Lou Clark bracht in november haar debuut ep ‘Silent Type’ uit. De release van het schijfje werd voorafgegaan aan diverse optredens op showcasefestivals, waar ze werd getipt als hét grote talent van 2015. Hannah Lou Clark begeleid zichzelf op gitaar, en raakt iedere luisteraar met haar heldere stemgeluid. De nummers worden aangekleed door simpele beats en subtiele electronica.

Jack Garratt is een Britse songwriter die de soul in zijn bloed zitten: slechts enkele seconden van de kalme single ‘Worry’ zijn nodig om dat te ontdekken. Garratt maakt op een innovatieve manier gebruik van blues, soul en samples, en zijn heldere, krachtige stem doet de rest.

Drenge bestaat uit drie jongens die een wonderschone hoop herrie weten te maken. Rory drumt en Eoin speelt gitaar. De muziek zit ergens tussen energieke punk en stevige rock in, met stonerrock invloeden erin. Luister naar de single ‘We Can Do What We Want’ en je weet genoeg: dit wil je een keer live meemaken.

De Britse Cosmo Sheldrake is multi-instrumentalist, producer, zanger en liedjesschrijver. Zijn nummers zijn rijk aan allerlei kleine, vreemde geluidjes en opzwepende melodieën. Hij gaat het experiment niet uit de weg en verrast de luisteraar keer op keer.

The Dø is een Fins-Frans duo dat in 2008 doorbrak met de single ‘On My Shoulders’. Sindsdien hebben Olivia Merilahti en Dan Levy drie albums uitgebracht waarvan ‘Shake, Shook Shaken’ het meest recent is en waarop The Dø een iets elektronisch geluid geluid laat horen. De opgewekte folkpop van de begindagen wordt aangevuld met beats en synths waardoor er een geluid ontstaat dat zich kan meten met het beste werk van MGMT, Yelle en Lykke Li.

De band Hooton Tennis Club komt uit Liverpool, de stad van onder andere The Beatles, The La’s en Elvis Costello maar dat maakt eigenlijk niet uit. Hooton Tennis Club is een hele leuke band die hele leuke liedjes maakt die eerder Amerikaans klinken Engels. Dus vergeet The Beatles maar denk eerder aan Pavement en Sebadoh. Met een vleugje Britse branie. De debuutsingle ‘Jasper’ is net uit en werd geproduceerd door Bill Ryder Jones van The Coral, in de studio in het huis van zijn moeder.

De singer-songwriter Charlie Cunningham maakt opgewekte folkpop met een melancholiek randje. Zijn gitaarspel is zeer bijzonder – percussief en virtuoos – en zijn stem is aangenaam relaxed. In Engeland zijn ze sinds vorig jaar fan – BBC dj Zane Lowe benoemde hem toen tot “Next Hype” en van BBC Radio 1 kreeg hij de “Bloggers Choice for 2014” opgespeld. Dit jaar moet de rest van Europa eraan geloven.
Jane Weaver is een singer-songwriter uit Liverpool die al een flinke tijd aan de weg timmert. Ze zat ooit in de indieband Kill Laura en daarna heeft ze nog een tijdje muziek gemaakt met het folktronica project Misty Dixon. Vanaf 2002 komt haar solocarrière echter op de eerste plaats. Vorig jaar bracht ze haar zesde solo-album ‘The Silver Globe’ uit. Een album vol hemelse pop met veel vervreemdende geluidjes, abstracte beats, intelligente liedstructuren en de supermelodieuze engelenvocalen van Jane Weaver.