London Calling vrijdag: Kate Boy, The Amazing Snakeheads, Gap Dream, Saint Motel, Wild Smiles, DMA's, Bad Breeding, The Bohicas, Wild Child, Lola Colt, DMA's, Wild Smiles, Gengahr, Southern en meer (Indiestad)

Dit programma maakt deel uit van Indiestad Heb jij een Indiestad passepartout? Hier vind je alle informatie op een rijtje. Let op: wissel je passepartout op tijd in voor een polsbandje.

Het popfestival London Calling, dat twee keer per jaar plaatsvindt in Paradiso, begon in 1992 als showcasefestival voor de nieuwste beloftes uit Groot-Brittannië. Tegenwoordig biedt London Calling aan nieuwe, spraakmakende alternatieve bands uit het de hele wereld een podium, als springplank naar clubs en festivals. Op het festival hebben al heel wat namen gestaan die later doorbraken bij het grote publiek, zoals: Foster The People, Florence and the Machine, Bombay Bicycle Club, Friendly Fires, The xx, Blur, The Kooks, Editors, Bloc Party en The Libertines. 

Line-up: Kate Boy, Bad Breeding, The Amazing Snakeheads, Saint Motel, The Bohicas, Wild Child, Lola Colt, Gengahr, Southern, Wild Smiles, DMA's en meer

Artiesten informatie:

Pitchfork noemt Gap Dream ‘loner power pop’ en Kicking The Habit spreekt van een discogaragepopband. Kortom: rauwe, rammelende liedjes, begeleidt door pakkende synthesizergeluiden, die hier en daar invloeden verklappen van The Kinks, T.Rex en The Beach Boys. Gabe Fulvimar is het brein achter Gap Dream en woont achter in het kantoortje van indielabel Burger Records. Een snoepwinkeltje voor Gabe.

The Amazing Snakeheads is een jong rockend en spugend trio uit Glasgow. Dale Barclay, William Coombe en Jordan Hutchinson grossieren in vuige bluespunk die klinkt als een working class Jon Spencer. Lo-fi, no nonsens en spijkerhard. Het debuutalbum ‘Amphetamine Ballads’ werd positief ontvangen, en de single ‘Here It Comes Again’ is op vele indiestations te horen.

Misschien wel hét hoogtepunt van London Calling in mei: The Bohicas in de Kleine Zaal van Paradiso. 3voor12 schreef: “Puntige rock, met snerpende solo’s zoals die van Arctic Monkeys, en met tempowisselingen en wendingen zoals Franz Ferdinand ze geperfectioneerd heeft.” De band is getekend door Domino Records, die reeds de opwindende debuutsingle ‘XXX/Swarm’ uitbracht.

De Amerikaanse folkband Wild Child valt in het genre indie zoals het ooit bedoeld is, want  zowel het eerste als het tweede album is volledig mogelijk gemaakt door crowdfunding. De band rondom singer-songwriters Alexander Beggins en Kelsey Wilson maakt ontzettend aanstekelijke, voornamelijk akoestische folkmuziek. Live doen de twee dit met behulp van een vijfkoppige band. In 2013 werd de band reeds uitgeroepen tot "Best Indie Act" én "Best Folk Act" op het jaarlijkse SXSW festival.

Lola Colt is de titel van een Spaghetti Western uit de jaren zestig, maar ook de naam van een vurige band uit London. Psychedelische fuzzgitaren en intense vocalen, met een haast hypnotiserende laag psychedelica. De band bracht onlangs de nieuwe single ‘Vacant Hearts’ uit en aan het eind van het jaar komt het nieuwe album ‘Away From The Water’, maar de band imponeert vooral live. Op haast elk festival waar Lola Colt speelt worden ze gezien als een absoluut hoogtepunt.

Gengahr maakt indiepop, die klinkt als een midzomernachtfeest in een klein dorpje. Lo-fi, licht triest maar zonnig. De band uit North Dakota is pas sinds oktober 2013 bezig en wordt reeds vergeleken met Unknown Mortal Orchestra, MGMT en Youth Lagoon. Het debuutalbum is in de maak en de vooruitgesnelde single ‘Fill My Gums With Blood’ is al een zeer smakelijk voorproefje. De verwachtingen zijn hoog.

Southern bestaat uit Thom en Lucy Southern, uit Belfast en Liverpool. Het duo maakt opzwepende broer-zussenbluesrock, die ondanks de rauwe randjes hier en daar, erg luchtig en toegankelijk klinkt. Volgens diverse Britse media nu al dé verrassende live-sensatie van het jaar. Voor fans van The Black Keys, The Raconteurs, Cage The Elephant.

Kate Boy laat op het nieuwe album ‘The Way We Are’ al het goeds uit de jaren tachtig horen, en combineert dat met moderne klanken en electropop van nu. De muziek van deze Zweeds-Australische band drijft op elastieken synths, stuiterende percussiepads en de loepzuivere vocals van Kate Akhurst. Voor fans van Jessie Ware, FKA Twigs en M.I.A.

Bad Breeding maakt snedige rock & roll zoals bijvoorbeeld The Kinks dat vroeger speelden, maar dan  met de energie, snelheid en agressie van bijvoorbeeld Hüsker Dü, maar ook Black Flag of Motorhead. Maatschappijkritische teksten - over uitzichtloosheid en werkloosheid enzo - en bikkelharde gitaren. De band heeft twee prachtig boze singles uit. 

Het aanstekelijke, rijk aangeklede nummer ‘My Type’ van Saint Motel wordt nu al plat gedraaid door de Nederlandse radiostations; het zomerse, vrolijke indiepoplied van deze vier Amerikanen is dansbaar en gaat niet meer uit je hoofd. Op 15 augustus verscheen de ‘My Type EP’ waar de eerste vier uitgebrachte liedjes van Saint Motel te horen zijn. De groep gaat een gouden toekomst tegemoet.

De Britse krant The Guardian heeft een gezaghebbende rubriek die “New band of the week” heet en het heel vaak bij het juiste eind heeft wat betreft het ontdekken van nieuw talent. De band Wild Smiles uit Hampsire werd ergens vorig jaar beschreven en The Guardian schoot weer eens midden in de roos. Wild Smiles is een opwindende band die in zijn korte bestaan al een platencontract bij Domino bij elkaar heeft gespeeld en binnenkort het debuutalbum ‘Always Tomorrow’ uitbrengt. De krant schrijft: “a band who sound simultaneously like the Beach Boys, the Velvet Underground, the Shoes, the Jesus and Mary Chain and Dinosaur Jr” En dat is een mooi lijstje. “It's surfpop with a layer of fuzz.”

Britpoptijden worden opnieuw beleefd met DMA’s. De Australische groep groeide in slechts enkele weken tijd van onbekend bandje naar favoriete nieuwkomer in de iTunes Album Charts met het nummer ‘Delete’. De band bestaat uit maar liefst drie singer-songwriters, maar de excentrieke Johnny Took treedt het liefst op de voorgrond. In thuisstad Sydney werd de band getekend door I OH YOU Records (Violent Soho, DZ Deathrays), die de gelijknamige EP maar al te graag wereldwijd wilde uitbrengen. Blur drummer Dave Rowntree is fan, en liefhebbers van Liam en Noel Gallagher zullen deze band ongetwijfeld waarderen.