London Calling: The Slow Show, Moon Duo, The Districts, Slaves, Soak, Happyness, Jagaara, Fool's Gold, Lusts, Broncho, Spring King en Karin Park.

Blokkenschema

Het popfestival London Calling, dat twee keer per jaar plaatsvindt in Paradiso, begon in 1992 als showcasefestival voor de nieuwste beloftes uit Groot-Brittannië. Tegenwoordig biedt London Calling aan nieuwe, spraakmakende alternatieve bands uit het de hele wereld een podium, als springplank naar clubs en festivals. Op het festival hebben al heel wat namen gestaan die later doorbraken bij het grote publiek, zoals: Foster The People, Florence and the Machine, Bombay Bicycle Club, Friendly Fires, The xx, Blur, The Kooks, Editors, Bloc Party en The Libertines.

London Calling vrijdag 24 april: The Slow Show, Moon Duo, The Districts, Slaves, Soak, Happyness, Jagaara, Fool's Gold, Lusts, Broncho, Spring King en Karin Park.

Moon Duo uit San Francisco maakt zwaar psychedelische rockmuziek. Gewapend met een berg effectpedalen vervormt gitarist Ripley Johnson (ook aan zet bij Wooden Shjips) haast iedere klank die uit zijn instrument komt. De stuwende percussie wordt uitgevoerd door Sanae Yamada, zijn vriendinnetje. Zet bijvoorbeeld het nummer ‘Sleepwalker’ aan om de duistere, lang uitgesponnen spacerock van Moon Duo te horen in zijn beste vorm. Na het debuut ‘Circles’ uit 2012 zal Moon Duo dit jaar het tweede album ‘Shadow Of The Sun’ uitbrengen.

Fool’s Gold staat bekend om zijn vermenging van Westerse popmuziek met tropische, Afrikaanse ritmes en melodieën. De nieuwe single ‘I’m In Love’ is ouderwets opzwepend, feestelijk en dansbaar.

The Slow Show uit Manchester maakt melancholieke Britpop met donkere lagen roots, folk en country. Singles als ‘Bloodline’ en ‘Dresden’ zijn goede voorbeelden die de steeds groter groeiende hype rondom The Slow Show alleen maar voeden. In de lente verschijnt het debuutalbum ‘White Water’. Liefhebbers van bijvoorbeeld The National en Tindersticks zullen blij zijn met deze nieuwe band aan het firmanent.

Als je van een hele opwindende, hippe mix van blues, folk, rock en country houdt dan worden The Districts hoogstwaarschijnlijk je nieuwe favoriete band. De band uit Pennsylvania geeft Amerikaanse muziek een verfrissende schop onder de kont en blaast er nieuw leven in. Volgend jaar zal in februari het debuutalbum ‘A Flourish And A Spoil’ verschijnen maar er zijn al wat singles uitgebracht en die zorgden reeds voor een flinke hype.

Slaves is een duo uit Kent dat garant staat  voor opwindende garagebluespunkrock. Isaac Holman speelt op twee trommels en zingt, Laurie Vincent speelt gitaar en samen zorgen voor ze hele hippe herrie. Ze staan in de gezaghebbende BBC Sound of 2015 lijst en dat hebben ze helemaal zelf gedaan door heel veel te spelen en een indrukwekkende live-reputatie op te bouwen. Hard en meedogenloos. Er is ook de single ‘Hey’ en die kun je gratis downloaden.

Soak (UK) – Bridie Monds-Watson is pas 18 jaar oud maar weet wat ze wil in haar leven: muziek maken. Ze stopte met school om haar experimentele, eigenwijze folkmuziek uit te bouwen, en nu gaat ze als een speer: zo tourde ze met George Ezra en Chvrches tekende haar bij het label Goodbye Records.

De veelbelovende band Lusts uit Leicester heeft veel geluisterd naar Echo & The Bunnymen, krautrock, shoegaze en galmende Britrock uit de jaren negentig. Wat krijg je dan? Muren van gitaargeweld, melodieuze hooks en zanglijnen, verslavende ritmes waar je van gaat dansen. ‘Tempation’ is daar het beste voorbeeld van.

‘Just Hip Enough To Be A Women’, de nieuwe plaat van het Amerikaanse trio Broncho, scoorde hoog bij de internationale pers. Vergelijkingen met Pavement, Weezer en Deerhunter werden snel gemaakt, en terecht: de kwaliteit die Broncho levert is minstens van hetzelfde niveau. Aanstekelijke, rammelende garagepop en indie die moeiteloos lijken samen te vallen tot compacte, herkenbare liedjes.

Happyness (UK) – Deze band uit London maakt verslavende lo-fi indierock die doet denken aan oude Amerikaanse collega’s als  Pavement en Weezer. De zanger praatzingt over rammelende, maar o zo catchy gitaarlijntjes en de drummer drumt door terwijl de bassist alles doet swingen. In maart verschijnt het album ‘Weird Little Birthday’.

Jagaara uit Londen bestaat uit drie muzikale zussen die downtempo-popliedjes maken, waarbij vooral de sterke samenzang een grote rol speelt. Dit alles met een donker randje en een mysterieus, geheimzinnig sfeertje. 

Spring King is het geesteskind van de producer Tarek Musa die in zijn badkamer een drumstel en een gitaarversterker had neergezet en zichzelf had voorgenomen om elke dag een liedje te schrijven. Peter Darlington, James Green en Andy Morton kropen er af en toe bij en Spring King was een feit. De band maakt lo-fi, punky indie die ongelofelijk aanstekelijk is.

De Zweedse zangeres Karin Park maakt donkere elektronische muziek in de stijl van Fever Ray, Massive Attack  en vooral The Knife. Vooral de karakteristieke vocalen van Park doen direct denken aan naamgenoot Karin Dreijer van The Knife, en ook de minimalistische beats en doffe percussie klinken bekend. De muziek van Karin Park ademt de kille Scandinavische landschappen uit en het opzwepende tempo van haar muziek zou de luisteraar zomaar kunnen hypnotiseren.