London Calling Passepartout 24 en 25 april

Het passepartout voor 24 en 25 april is uitverkocht. Er zijn voor beide dagen nog wel losse kaarten verkrijgbaar.

Blokkenschema

London Calling vrijdag 24 april: The Slow Show, Moon Duo, The Districts, Slaves, Soak, Happyness, Jagaara, Fool’s Gold, Lusts, Broncho, Spring King en Karin Park.

London Calling zaterdag 25 april: of Montreal, Marika Hackman, As Elephants Are, Hannah Lou Clark, Jack Garratt, Drenge, Cosmo Sheldrake, Vaults, The Dø, Hooton Tennis Club, Charlie Cunningham en Jane Weaver.

Het popfestival London Calling, dat twee keer per jaar plaatsvindt in Paradiso, begon in 1992 als showcasefestival voor de nieuwste beloftes uit Groot-Brittannië. Tegenwoordig biedt London Calling aan nieuwe, spraakmakende alternatieve bands uit het de hele wereld een podium, als springplank naar clubs en festivals. Op het festival hebben al heel wat namen gestaan die later doorbraken bij het grote publiek, zoals: Foster The People, Florence and the Machine, Bombay Bicycle Club, Friendly Fires, The xx, Blur, The Kooks, Editors, Bloc Party en The Libertines.

De Amerikaanse band of Montreal brengt in maart alweer het dertiende album uit. De titel is  ‘Aureate Gloom’ en zal hoogstwaarschijnlijk weer vol staan met knotsgekke maar geniale indieliedjes die van disco naar country vliegen en alles daartussenin meenemen en waar de bizarre teksten van frontman Kevin Barnes ook nog eens doorheen fladderen.

De 22-jarige Britse zangeres Marika Hackman is geen doorsnee folkartiest: ze zoekt graag de grenzen op tijdens het schrijven en het invullen van het instrumentale gedeelte, om zo tot prachtige, aanstekelijke en originele kleine liedjes te komen. Het nieuwe album ‘We Slept At Last’ staat vol melancholische, spannende ‘nu-folk’, ergens tussen Laura Marling en Nico in.

The Slow Show uit Manchester maakt melancholieke Britpop met donkere lagen roots, folk en country. Singles als ‘Bloodline’ en ‘Dresden’ zijn goede voorbeelden die de steeds groter groeiende hype rondom The Slow Show alleen maar voeden. In de lente verschijnt het debuutalbum ‘White Water’. Liefhebbers van bijvoorbeeld The National en Tindersticks zullen blij zijn met deze nieuwe band aan het firmanent.

Moon Duo uit San Francisco maakt zwaar psychedelische rockmuziek. Gewapend met een berg effectpedalen vervormt gitarist Ripley Johnson (ook aan zet bij Wooden Shjips) haast iedere klank die uit zijn instrument komt. De stuwende percussie wordt uitgevoerd door Sanae Yamada, zijn vriendinnetje. Zet bijvoorbeeld het nummer ‘Sleepwalker’ aan om de duistere, lang uitgesponnen spacerock van Moon Duo te horen in zijn beste vorm. Na het debuut ‘Circles’ uit 2012 zal Moon Duo dit jaar het tweede album ‘Shadow Of The Sun’ uitbrengen.

Als je van een hele opwindende, hippe mix van blues, folk, rock en country houdt dan worden The Districts hoogstwaarschijnlijk je nieuwe favoriete band. De band uit Pennsylvania geeft Amerikaanse muziek een verfrissende schop onder de kont en blaast er nieuw leven in. Volgend jaar zal in februari het debuutalbum ‘A Flourish And A Spoil’ verschijnen maar er zijn al wat singles uitgebracht en die zorgden reeds voor een flinke hype.

De veelbelovende Britse zangeres Hannah Lou Clark bracht in november haar debuut ep ‘Silent Type’ uit. De release van het schijfje werd voorafgegaan aan diverse optredens op showcasefestivals, waar ze werd getipt als hét grote talent van 2015. Hannah Lou Clark begeleid zichzelf op gitaar, en raakt iedere luisteraar met haar heldere stemgeluid. De nummers worden aangekleed door simpele beats en subtiele electronica.

Slaves is een duo uit Kent dat garant staat  voor opwindende garagebluespunkrock. Isaac Holman speelt op twee trommels en zingt, Laurie Vincent speelt gitaar en samen zorgen voor ze hele hippe herrie. Ze staan in de gezaghebbende BBC Sound of 2015 lijst en dat hebben ze helemaal zelf gedaan door heel veel te spelen en een indrukwekkende live-reputatie op te bouwen. Hard en meedogenloos. Er is ook de single ‘Hey’ en die kun je gratis downloaden.

Catchy indie, frisse refreinen en scherpe gitaarpartijen. Oftewel: As Elephants Are. Een Britse band die je zou kunnen vergelijke met bands als Bombay Bicycle Club en The Maccabees in hun vroege jaren. En net als deze twee voorbeelden kan As Elephants Are nog wel eens heel groot gaan worden. Luister maar eens naar hun meest recente single ‘Crown’ en je begrijpt waarom.

Jack Garratt (UK) – Deze Britse songwriter heeft de soul in zijn bloed zitten: slechts enkele seconden van de kalme single ‘Worry’ zijn nodig om dat te ontdekken. Garratt maakt op een innovatieve manier gebruik van blues, soul en samples, en zijn heldere, krachtige stem doet de rest.

Soak (UK) – Bridie Monds-Watson is pas 18 jaar oud maar weet wat ze wil in haar leven: muziek maken. Ze stopte met school om haar experimentele, eigenwijze folkmuziek uit te bouwen, en nu gaat ze als een speer: zo tourde ze met George Ezra en Chvrches tekende haar bij het label Goodbye Records.
Happyness (UK) – Deze band uit London maakt verslavende lo-fi indierock die doet denken aan oude Amerikaanse collega’s als  Pavement en Weezer. De zanger praatzingt over rammelende, maar o zo catchy gitaarlijntjes en de drummer drumt door terwijl de bassist alles doet swingen. In maart verschijnt het album ‘Weird Little Birthday’.
Jagaara (UK) – Jagaara uit Londen bestaat uit drie muzikale zussen die downtempo-popliedjes maken, waarbij vooral de sterke samenzang een grote rol speelt. Dit alles met een donker randje en een mysterieus, geheimzinnig sfeertje. 
Fool’s Gold (USA) – Deze band staat bekend om zijn vermenging van Westerse popmuziek met tropische, Afrikaanse ritmes en melodieën. De nieuwe single ‘I’m In Love’ is ouderwets opzwepend, feestelijk en dansbaar.
Drenge (UK) - Drenge bestaat uit drie jongens die een wonderschone hoop herrie weten te maken. Rory drumt en Eoin speelt gitaar. De muziek zit ergens tussen energieke punk en stevige rock in, met stonerrock invloeden erin. Luister naar de single ‘We Can Do What We Want’ en je weet genoeg: dit wil je een keer live meemaken.

Cosmo Sheldrake (UK) – De Britse Cosmo Sheldrake is multi-instrumentalist, producer, zanger en liedjesschrijver. Zijn nummers zijn rijk aan allerlei kleine, vreemde geluidjes en opzwepende melodieën. Hij gaat het experiment niet uit de weg en verrast de luisteraar keer op keer.

De veelbelovende band Lusts uit Leicester heeft veel geluisterd naar Echo & The Bunnymen, krautrock, shoegaze en galmende Britrock uit de jaren negentig. Wat krijg je dan? Muren van gitaargeweld, melodieuze hooks en zanglijnen, verslavende ritmes waar je van gaat dansen. ‘Tempation’ is daar het beste voorbeeld van.

‘Just Hip Enough To Be A Women’, de nieuwe plaat van het Amerikaanse trio Broncho, scoorde hoog bij de internationale pers. Vergelijkingen met Pavement, Weezer en Deerhunter werden snel gemaakt, en terecht: de kwaliteit die Broncho levert is minstens van hetzelfde niveau. Aanstekelijke, rammelende garagepop en indie die moeiteloos lijken samen te vallen tot compacte, herkenbare liedjes.

Vaults is een band die prachtige, verfrissende popmuziek maakt. Sfeervolle synths, dromerige melodieën,  kwieke beats en wonderschone falsetachtige vocalen. Als je op zoek gaat naar vergelijkingen dan kom je uit bij acts als London Grammar, Woman's Hour en Banks. Het hippe trio uit London bracht al een paar singles uit en de ep ‘Vultures’. Een debuutalbum is in de maak.

The Dø is een Fins-Frans duo dat in 2008 doorbrak met de single ‘On My Shoulders’. Sindsdien hebben Olivia Merilahti en Dan Levy drie albums uitgebracht waarvan ‘Shake, Shook Shaken’ het meest recent is en waarop The Dø een iets elektronisch geluid geluid laat horen. De opgewekte folkpop van de begindagen wordt aangevuld met beats en synths waardoor er een geluid ontstaat dat zich kan meten met het beste werk van MGMT, Yelle en Lykke Li.

De band Hooton Tennis Club komt uit Liverpool, de stad van onder andere The Beatles, The La’s en Elvis Costello maar dat maakt eigenlijk niet uit. Hooton Tennis Club is een hele leuke band die hele leuke liedjes maakt die eerder Amerikaans klinken Engels. Dus vergeet The Beatles maar denk eerder aan Pavement en Sebadoh. Met een vleugje Britse branie. De debuutsingle ‘Jasper’ is net uit en werd geproduceerd door Bill Ryder Jones van The Coral, in de studio in het huis van zijn moeder.

Spring King is het geesteskind van de producer Tarek Musa die in zijn badkamer een drumstel en een gitaarversterker had neergezet en zichzelf had voorgenomen om elke dag een liedje te schrijven. Peter Darlington, James Green en Andy Morton kropen er af en toe bij en Spring King was een feit. De band maakt lo-fi, punky indie die ongelofelijk aanstekelijk is.

De singer-songwriter Charlie Cunningham maakt opgewekte folkpop met een melancholiek randje. Zijn gitaarspel is zeer bijzonder – percussief en virtuoos – en zijn stem is aangenaam relaxed. In Engeland zijn ze sinds vorig jaar fan – BBC dj Zane Lowe benoemde hem toen tot “Next Hype” en van BBC Radio 1 kreeg hij de “Bloggers Choice for 2014” opgespeld. Dit jaar moet de rest van Europa eraan geloven.

Jane Weaver is een singer-songwriter uit Liverpool die al een flinke tijd aan de weg timmert. Ze zat ooit in de indieband Kill Laura en daarna heeft ze nog een tijdje muziek gemaakt met het folktronica project Misty Dixon. Vanaf 2002 komt haar solocarrière echter op de eerste plaats. Vorig jaar bracht ze haar zesde solo-album ‘The Silver Globe’ uit. Een album vol hemelse pop met veel vervreemdende geluidjes, abstracte beats, intelligente liedstructuren en de supermelodieuze engelenvocalen van Jane Weaver.