Sugar Mountain-ambassadeurs hebben de parels voor je opgegraven

Robbie Klanderman

1. Emily Nenni - Movin’ Shoes
Voor haar nieuwe plaat ging Emily Nenni van Nashville naar Memphis om daar met producer John James Tourville (van The Deslondes) 'Movin’ Shoes' op te nemen. En dat is te horen: haar countrygeluid wordt nu voorzien van een fikse dosis soul. Resultaat is een hartveroverend country/soul-album met een stel zeer geslaagde eigen nummers en wat fraaie covers van John Simon, Paul Simon en Delbert McClinton. Op de hoes ziet Emily Nenni eruit als Bobby Gentry, op de plaat klinkt ze net zo goed als deze legendarische en grensverleggende country-ster. 'Movin’ Shoes' verdient vijf sterren.

2. Cliff Murphy - Bay State Lullaby
Cliff Murphy is een van de drijvende krachten in de geweldige band Say Zuzu en daarin vooral verantwoordelijk voor de countrykant. Dat werd duidelijk op 'Bay State Lullaby', zijn country/folk/cowpunk-soloplaat uit 2008. Die is nu door het Strolling Bones-label in een deluxe edition opnieuw uitgebracht en blijkt ook bij herbeluistering nog steeds een fenomenale plaat te zijn. Om het feest compleet te maken zijn er wat nummers toegevoegd, waaronder een versie van Bruce Springsteen’s 'Wreck On The Highway'. Schitterend!

3. The Snarlin’ Yarns - The Remedy
The Snarlin’ Yarns zijn een samenwerkingsverband van vijf singer-songwriters die met 'The Remedy' een zeer verrassende plaat afleveren die zijn inspiratie put uit oude folk, bluegrass en gospel. Er wordt ruim een half uur zo enthousiast en aanstekelijk gemusiceerd dat je het idee krijgt dat je aanwezig bent in een kroeg in Mississippi. En doordat er zoveel verschillende zangers zijn, doet de muziek, zeker ook vanwege de sterke liedjes, soms denken aan The Band en The Gourds. Het maakt van 'The Remedy' tot een heerlijk album van Freak Folk en Beat Grass.

4. The Deslondes - Don’t Let It Die Vol. 1
The Deslondes zijn de enige echte erfgenamen van The Band. De groep uit New Orleans heeft, net als die fameuze voorganger, drie zangers en maakt de ene memorabele plaat na de andere. 'Ways & Means' uit 2022 was een meesterwerk, 'Roll It Out' uit 2024 bijna net zo goed. Nu vonden ze het tijd worden voor een album met covers en ook dat is een schot in de roos. Ze kiezen op 'Don’t Let It Die Vol. 1' bepaald niet voor de makkelijke weg, dus van het recyclen van bekende nummers is geen sprake. Ze beginnen met 'The World Beyond' van Swamp Dogg en eindigen met het titelnummer, geschreven door Hurricane Smith. Daar tussendoor coveren ze Johnny Cash, Drunken Prayer, Clifton Chenier en een stel minder bekende vrienden en helden. Alle twaalf nummers worden voorzien van het Deslondes-stempel: relaxte rootsrock met een New Orleans-injectie. Prachtplaat!  

5. Mountain Of Youth - Nowhere, NW
Mountain Of Youth is de groepsnaam die Hunter Morris, uit Georgia, heeft gekozen voor zijn solocarrière en samen met producer en multi-instrumentalist Ben Hackett nam hij 'Nowhere, NW' op. Tien nummers die zo goed zijn dat Tom Petty, duidelijk een van Morris’ inspiratiebronnen, er in de muziekhemel met enige afgunst naar zal luisteren. Luister naar de openingsnummers 'Automatic Days' en 'Everything Falls Apart' en je weet dat Mountain Of Youth met Nowhere, NW een ongelooflijk goede plaat heeft afgeleverd.  

Runa Stam

1. Vincent Neil Emerson - Blue Stars
Vierde album van deze Texaan, dit keer opgenomen met zijn touringband. Als fan van het eerste uur blijf ik bij elk album weer aangenaam verrast, waarschijnlijk door die authentieke sound. Inmiddels nuchter en met een groeiend publiek levert hij opnieuw een pareltje af.

2. Omar Velasco - Over the Hill
'Over the Hill' is een moderne vertaling van de vroege jaren ’70 West Coast-scene: relaxte folk met een lichte psychedelische waas en een subtiele countryrock-onderstroom. Daarbij hebben sommige songs een Daniel Romano vibe en daar zou iedereen blij van moeten worden.

3. Luke Callen – Fool’s Spring
Al het vierde album van deze artiest en nog steeds minder dan 500 maandelijkse luisteraars op Spotify! 'Fool’s Spring' werd opgenomen in een hut midden in de natuur, inclusief vogelgeluiden. De minimale productie zorgt voor een ontspannen, bijna meditatieve sfeer; een plaat waar je tegelijk blij en rustig van wordt.

4. Joe Pernice - Sunny, I was wrong
Eerste echte solo studio-album van hem, met fraaie bijdragen van gasten, waaronder Rodney Crowell (jezus, wat was dat goed in het Zonnehuis). Het geheel kenmerkt zich door melodieuze songs met een melancholische ondertoon en een ingetogen, sfeervolle aanpak.

5. Ben Jarrell – Tennessee Turnaround
Deze man blijft sterke neo-traditional country maken; misschien wat voorspelbaar, maar wel oprecht en met een heerlijk volle, warme sound. 

Matthijs Ros

1. Jeremy Pinnell - Decades
Dit album is een paar maanden geleden uitgebracht en was mij een beetje ontschoten. Onterecht, deze combinatie van country, blues en honkytonk maakt 'Decades' zijn beste album tot nu toe!

2. The Droptines - Drought Flower
Een altcountry album dat doet denken aan Gaslight Anthem en American Aquarium, waarbij de cover 'Calling All Cars weer een hele nieuwe wereld laat open gaan naar de mooie muziek die Mike McClure heeft gemaakt.'

3. Bart Dietvorst - More Guitar Tunes
Een master van de telecaster die op dit album de samenwerking zoekt met andere topgitaristen. Voor wie van instrumentale twangy tunes houdt!

4. Dale Watson - Unwanted
Oudgediende Dale Watson staat altijd garant voor kwaliteit. Op dit album laat hij zijn innerlijke Waylon Jennings horen, zowel in zijn kenmerkende phaser gitaargeluid als in zijn stem.

5. Trey Hensley - Can’t Outrun The Blues
Luister niet alleen naar dit album, maar volg hem vooral ook op Instagram. Indrukwekkend hoe virtuoos hij is op akoestische gitaar. Voor liefhebbers van snelle bluegrass!

Eddie Aarts

1. The Montvales - Path of Totality

2. Dawn Brothers – Under The Cover Of The Midnight Hour 

3. Joe Pernice - Sunny I Was Wrong

4. Garrett T Capps - I Still Love San Antone!

5. Nathan Bell & The Right Reverend Crow - Demokrazy Blues