Je kunt wel stellen dat de Sugar Mountain ambassadeurs de krenten uit de pap hebben gevist deze maand. Laat je lekker maken door nieuw werk van onder andere Ryan Bingham en Alela Diane. Uiteraard lekekr op één hoop gegooid in de Front Porch Playlist.
Runa Stam
1. Ryan Bingham & The Texas Gentlemen – They Call Us The Lucky Ones
Eerste studioalbum van Ryan Bingham in 7 jaar en wat is 'ie goed! De samenwerking met The Texas Gentlemen zorgt ervoor dat Bingham voor het eerst in jaren weer klinkt als onderdeel van een echte band in plaats van een soloartiest met begeleiders. Dat gezamenlijke bandgevoel geeft de plaat meer dynamiek, spontaniteit en energie dan zijn laatste soloalbums.
2. Natural Child - Wooden
Al jaren groot fan van de Nashville-band Natural Child, die op 'Wooden' opnieuw een onweerstaanbare mix van countryrock, psychedelica en southern groove brengt die even ontspannen als verslavend klinkt. Hoog tijd dat deze band weer eens naar Nederland komt!
3. Nick Dittmeier & The Sawdusters - Apparition
Wat 'Apparition' zo sterk maakt, is de combinatie van Dittmeiers karaktervolle stem en het warme, organische bandgeluid van The Sawdusters. Het is zo'n plaat die niet schreeuwt om aandacht, maar met elke luisterbeurt beter wordt.
4. Jason Dea West - Louella
Voordat Jason Dea West zich toelegde op rootsmuziek, speelde hij jarenlang in punk- en folkbands en trok hij als reizende muzikant door Amerika. Die combinatie van punkmentaliteit en folkverhalen hoor je nog altijd terug op 'Louella', terwijl de klassieke countrybezetting zorgt voor een warm en vol geluid.
5. Joshua Ray Walker - Ain't Dead Yet
Nadat hij korte tijd dacht dat zijn kanker was uitgezaaid, keert Joshua Ray Walker terug met 'Ain’t Dead Yet'. De plaat zit vol veerkracht en zelfspot; zelfs in zijn donkerste periode verloor Walker zijn gevoel voor humor niet, wat dit misschien wel zijn meest persoonlijke én menselijke album tot nu toe maakt.
Joost Abbel
1. Aldous Harding - Train on the Island
Folky indie pop of poppy indie folk, je mag zelf kiezen. Dit minimaal geproduceerde album klinkt in ieder geval als een klok: ruimtelijk, natuurlijk en warm met de prachtige diepe stem van Aldous Harding als middelpunt.
2. Shakey Graves - Fondness, Etc.
Heerlijke mix van blues, folk en rock & roll. Alles klinkt loom en broeierig, als een hete zomerdag in Texas. 28 augustus in Tolhuistuin.
3. Alela Diane | Who's Keeping Time?
Openingstrack California zet meteen de toon: pedal steel, droge drums en de melancholieke stem van Alela Diane. De rest van het album trakteert ons op nog eens 10 prachtige nummers. 1 november in Zonnehuis.
4. Modern Diet - Cloud Breaker
Deze kwam ik toevallig tegen en viel me meteen op door de vliegende dino (Pterodactylus voor de kenners) op de album cover. Dat kon natuurlijk niet missen: quirky indie uit New York, met mellotron, banjo's en funky baslijnen. Het nummer 'Pterodactyl Blue' is uiteraard mijn favoriet.
5. Kevin Morby - Little Wide Open
Met dit nieuwe album levert Morby weer een sterke plaat af. Niet iets wat we nog nooit van hem gehoord hebben, maar op zijn ode aan 'the Midwest' verkent hij op subtiele manier nieuwe routes door americana. 2 juli in Paradiso.
Robbie Klanderman
1. Nathan Evans Fox - Heirloom
Nathan Evans Fox komt uit Glen Alpine, North Carolina, een dorp dat door de jaren heen zwaar getroffen werd door de haperende economie. Tegenwoordig woont hij in Nashville en is hij toe aan zijn vierde album: Heirloom. Zelf noemt hij zijn muziek ‘comrade country’. Tekstueel en muzikaal is het een verbluffende mix van Steve Earle, John Mellencamp en, zeker qua manier van praat/zingen, James McMurtry. Hij geeft een stem aan de mannen en vrouwen voor wie de American Dream in rook is opgegaan. En dat doet hij zo overtuigend dat Heirloom niets meer of minder dan een bescheiden meesterwerk is.
2. The Deslondes - Don’t Let It Die Vol. 1
The Deslondes zijn de enige echte erfgenamen van The Band. De groep uit New Orleans heeft, net als die fameuze voorganger, drie zangers en maakt de ene memorabele plaat na de andere. 'Ways & Means' uit 2022 was een meesterwerk, 'Roll It Out' uit 2024 bijna net zo goed. Nu vonden ze het tijd worden voor een album met covers en ook dat is een schot in de roos. Ze kiezen op 'Don’t Let It Die Vol. 1' bepaald niet voor de makkelijke weg, dus van het recyclen van bekende nummers is geen sprake. Ze beginnen met 'The World Beyond' van Swamp Dogg en eindigen met het titelnummer, geschreven door Hurricane Smith. Daar tussendoor coveren ze Johnny Cash, Drunken Prayer, Clifton Chenier en een stel minder bekende vrienden en helden. Alle twaalf nummers worden voorzien van het Deslondes-stempel: relaxte rootsrock met een New Orleans-injectie. Mijn meest gedraaide plaat van afgelopen maand. Een Prachtplaat!
3. Mike Richmond - Without An Audience
Mike Richmond is een legende in zijn woonplaats Athens, Georgia. Met zijn band Love Tractor stond hij aan de wieg van de jangle-pop van bijvoorbeeld R.E.M. Na een tour met de B-52’s kwam Richmond echter tot de conclusie dat hij geen zin had in een leven als muzikant. Teveel gedoe. Hij ging ‘gewoon’ werken in de universiteitsbibliotheek. Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en hij begon weer te schrijven en op te nemen. Opeens had hij weer genoeg liedjes voor een album en dat is er nu: Without An Adience. De titel zegt veel; hij deed het voor zichzelf, zonder een publiek. Nadat hij alles had opgenomen nodigde hij nog wat plaatselijke muzikanten, onder andere van Sugar en Drive-By Truckers, uit om de muziek kleur te geven. Het resultaat is fenomenaal. Hier komt de geest van dode helden als Robert Johnson en Gram Parsons en Zuidelijke schrijvers als Flannery O’Connor en William Faulkner tot leven. Het maakt van Without An Adience een van de vreemdste, maar ook beste platen van 2026.
4. The Snarlin’ Yarns - The Remedy
The Snarlin’ Yarns zijn een samenwerkingsverband van vijf singer-songwriters die met 'The Remedy' een zeer verrassende plaat afleveren die zijn inspiratie put uit oude folk, bluegrass en gospel. Er wordt ruim een half uur zo enthousiast en aanstekelijk gemusiceerd dat je het idee krijgt dat je aanwezig bent in een kroeg in Mississippi. En doordat er zoveel verschillende zangers zijn, doet de muziek, zeker ook vanwege de sterke liedjes, soms denken aan The Band en The Gourds. Het maakt van 'The Remedy' tot een heerlijk album van Freak Folk en Beat Grass.
5. Jesper Lindell - Royal
De Zweed Jesper Lindell heeft een stem die gemaakt is voor zwarte muziek. Eerder dit jaar verscheen het eerste resultaat van de vierdaagse reis die hij met zijn bandleden in 2024 maakte naar het Zuiden van Amerika: het in twee dagen in Muscle Shoals, Alabama opgenomen '3614 Jackson Highway'. Daarna trok het gezelschap naar Memphis voor twee opnamedagen in de door Willie Mitchell opgerichte Royal Studios, waar onder andere Al Green en Ann Peebles hun thuisbasis hadden. Het resulteerde in Royal, een plaat met opnieuw negen covers van fameuze soulklassiekers als 'I Can’t Stand The Rain', 'When Something Is Wrong With My Baby' en de Box Tops-hit 'The Letter'. Alle negen nummers klinken fantastisch en dus is 'Royal' het tweede geweldige album van Jesper Lindell op rij.
Eddie Aarts
Rodney Crowell -Then Again
Alela Diane – Who’s Keeping Time?
The Deslondes - Don’t Let It Die Vol. 1
Emily Nenni - Movin’ Shoes
Mountain Of Youth - Nowhere, NW
