Programma
Nieuwsoverzicht

Tim Knol: "Paradiso is voor mij ieder jaar weer een hoogtepunt"

7 december, 2023

Tim Knol 1

Door Yvonne den Outer

Op 6 januari 2024 treedt Tim Knol samen met zijn band The Wandering Hearts weer op in Paradiso. Zijn laatste album 'Long Live Your Friends' verscheen in augustus en wordt gekenmerkt door een conceptuele stijl met een eerlijk, rauw randje. We spreken elkaar bij Paradiso nadat hij voor zijn komende show een promovideo heeft opgenomen. Dit blijft, voor de muzikant die bijna alle grote podia van Nederland wel een keer heeft beklommen, toch een puntje van gêne. Hij vertelt openhartig over zijn nieuwe album, waarop hij wat meer afwijkt van het geijkte pad en zich vrijer lijkt te voelen wat meer over zichzelf te delen. Uiteraard wel met een gepaste bescheidenheid, zoals het een nuchtere Westfries betaamt.

Je hebt net een promovideo opgenomen, hoe ging het?
Nou ja, dat vind ik altijd heel gênant. Dat went nooit.

Om van jezelf een opname te maken bedoel je?
Ja, ik heb ook voor mijn laatste plaat heel veel deze dictafoon gebruikt. Bijna elk liedje vond zijn oorsprong wel in heel vage telefoondemo’s die niet voor het grote publiek geschikt zijn, want het is echt heel gênant af en toe. Fonetisch Engels en tegen het valse aan soms, maar er zitten af en toe nog wel goede stukjes tussen en die zijn we gaan uitwerken.

Fonetisch Engels? Dat horen we niet terug in je optredens.

Nee, het gaat op dat moment echt om de melodie vastleggen en onthouden, en dan vul je die in met Engelse woorden die nergens over gaan. En soms, gek genoeg, zit er dan toch iets moois in verborgen. Dan zing je iets en denk je, dit is eigenlijk best wel poëtisch, of, wat wil ik hier nou eigenlijk mee zeggen en dan komt er toch een onderwerp uit. Een onbewuste metafoor. Dat gebeurt een enkele keer, maar het is meestal gewoon gênant.

‘Gênant’, dat is wel een terugkerend thema.
Ja, nou zeker in het eerste stadium. Normaal gesproken als ik liedjes maak, dan wil ik dat zelf uitwerken zonder al teveel mensen erbij, om dat gênante te voorkomen. Maar in dit geval wilde de producer waarmee ik ging werken, Sam Verbeek, juist die demo’s horen in een vroeg stadium. Hij wilde juist die rauwe dingen horen. Eerst dacht ik ' ja, wegwezen. Dat ga ik niet met jou delen'. Maar toen ik eenmaal een demo gedeeld had, en hij daar heel positief op reageerde dacht ik: hij snapt wat ik wil. Dus toen durfde ik wel meer te laten horen.

Grappig om te horen dat jij je, ondanks dat je al zo lang in het vak zit en zulke grote shows hebt gespeeld, voor zo'n 'rauwe' opname, of een promovideo nog zo kunt generen.
Nou ja, in al die zalen waar je speelt, presenteer je iets wat helemaal gefinetuned is, en waar je heel erg tevreden mee bent. En dat is dit nog niet. Soms hoor je gewoon de auto op de achtergrond en hoor je mij zonder gitaar zingen. Het is naakt, laat ik het zo zeggen. Het blijft gênant. En die gêne zal niet zo snel verdwijnen. Ik denk dat het ook misschien wel met mijn achtergrond te maken heeft, die nuchtere, Westfriese roots. Ik denk dat ik altijd zo zal blijven. Gelukkig maar ook, toch?

Tim Knol

Tim Knol

Lightyears Better

"Paradiso is voor mij ieder jaar weer een hoogtepunt"

In een interview met de Volkskrant eerder dit jaar zei je: "Het lijkt wel alsof de meeste grote artiesten en bands altijd net iets beter spelen in Paradiso dan ergens anders”. Geldt dat ook voor jou?
Paradiso is voor mij wel echt ieder jaar weer een hoogtepunt. Je staat heel dicht op je publiek hier, en als je grote acts ziet, die ook wel grotere zalen zijn gewend... dat heeft iets tastbaars voor beide kanten. En het is een dampende zaal, want als het uitverkocht is in Paradiso dan heeft het iets dampends, iets onstuimigs, iets spannends. Dan ontstijgen veel artiesten wel, ja. Ik heb hier heel veel unieke, bijzondere shows gezien, maar dat komt ook door de zaal. Dat je merkt dat artiesten het bijzonder vinden om in Paradiso te staan. Nu is dit ook qua bekendheid voor mij de perfecte grootte, maar überhaupt, mocht ik echt groter zijn en hits hebben en de Ziggodome kunnen vullen, zou ik dat nog van m’n leven niet willen. Die ambitie heb ik totaal niet. De ambitie is altijd om gewoon Paradiso vol te krijgen.

Nou, dat is je al eens gelukt. Heb je dan niet een nieuw doel nodig?
Nee hoor, dit is perfect. Het doel is misschien nu om het snel uit te verkopen en dan misschien in de toekomst twee avonden op rij te doen. Er zijn nog wel mogelijkheden.

Tevredenheid is ook een groot goed natuurlijk.

Absoluut. Dat is zeker zo en ik moet ook zeggen dat ik heel tevreden ben. Ik hoef geen concessies te doen, niks.

Wat bedoel je met concessies?

Nou, ik denk dat Nederland af en toe ook wel bot kan zijn, en als je die grote artiesten ziet denk ik wel eens, zouden zij nou echt heel blij zijn met de muziek die ze maken? Niet bij iedereen hoor, maar ik heb weleens dat gevoel. Ik denk dat je, als je een lange termijn carrière wil, je wel dicht bij jezelf moet blijven en dat probeer ik zelf in ieder geval altijd wel in mijn achterhoofd te houden. Niet teveel flirten met te commerciële dingen. Dat werkt gewoon op de lange termijn niet, en daar word ik ook niet gelukkig van.

Tim Knol

Tim Knol

To The Darkness

Een verhaal met een kop, een staart en de liefde in het midden

Dat horen we ook wel terug in je nieuwe album 'Long Live Your Friends'. Het klinkt anders, wat rauwer, wat meer to the point en met een licht countrytintje.
Ja, die neem ik altijd wel mee vanuit vroeger. Mijn vader is ook muzikant, die houdt ook heel erg van oude bluegrass en americana en ik ben zelf in mijn tienerjaren heel erg Steve Earle-fan geweest. Nog steeds heb ik die hoog zitten. Mijn allereerste show in Paradiso was een show van Steve Earle, toen was ik elf jaar. Dat was wel echt kicken. Dus die country zit er wel in, maar om een americanaplaat te maken blijft moeilijk als Nederlander, het voelt toch vaak als imiteren. Ik flirt er graag mee, maar ik probeer er altijd wel een eigen Europese draai aan te geven.

Wat ik heel leuk vind aan deze plaat is eigenlijk dat er helemaal geen radiosingles op staan ofzo, maar mijn platenlabel wilde het gewoon gaan proberen. Dit album is echt een conceptplaat, een verhaal met een kop en een staart.

En de nieuwe single 'Dance With Me', waar ligt die in het verhaal?

Dat is echt een mooi midden… 'Long Live Your Friends' gaat over vriendschappen, maar dit liedje, ‘Dance With Me’, gaat over liefde. Het gaat over hoe ik mijn vriendin ooit heb ontmoet. Ik zong eigenlijk nooit zo direct over mijn privéleven, of soms zong ik er wel over, maar dan verstopte ik het in allerlei metaforen, en nu maakte ik een keer een uitzondering. Het leek me wel leuk om dat eens te vertellen in een liedje. Het is een vrolijk liedje geworden, en ik denk dat ze bij het label hebben gedacht ‘dit zou weleens op de radio kunnen werken’. En ze hadden gelijk.

Hoe vond je het om dat uit te brengen, aangezien het zoveel persoonlijker is?

Ook wel een beetje lastig. Ik gooi mijn privéleven nooit op straat. Wanneer mensen die 'in the picture’ staan hun privéleven of kinderen zo in de schijnwerpers zetten, heb ik daar vaak wel moeite mee. Dus dat probeer ik eigenlijk altijd een beetje te vermijden, maar dit liedje is een uitzondering op de regel en ik ben er ook wel trots op. Ik heb het wel met mijn vriendin overlegd voordat ik het uitbracht, die vond het wel grappig. Het is wel vrij expliciet, wanneer je de tekst gaat lezen zitten er allemaal knipoogjes in naar die eerste weken dat we elkaar ontmoetten.

Tim Knol

Tim Knol

We're Gonna Make It

"Bij de laatste twee albums voelde ik me het meest vrij"

Over persoonlijke verhalen gesproken, de media laat veel doorschemeren over ups en downs. Dat 'Lightyears Better' bijvoorbeeld een heel symbolisch album is. Zou jij je laatste plaat ook als symbolisch beschouwen?
Ja, het is allemaal wel wat eerlijker geworden. En dat komt ook doordat ik wat ouder ben en ook nuchterder. Ook letterlijk nuchterder, want ik was best wel vaak onder invloed in het verleden. Ik heb best wel een aantal jaren weggegooid qua creativiteit. Ik was wat minder scherp, ik heb natuurlijk altijd wel platen gemaakt, maar ik denk dat de laatste twee albums die ik heb gemaakt qua teksten en qua boodschap voor mezelf het lekkerst waren om te maken en ik voelde me het meest vrij ook. Ook omdat ik gewoon scherper was en wist waar ik naartoe wilde.

Je gebruikt de term 'weggegooid', maar je hebt in die tijd toch ook veel gemaakt. Hoe luister je dan nu terug naar die platen?

Nou, evengoed nog wel met plezier. Ik ben er nog wel trots op, maar ik denk wel dat ik er meer uit had kunnen halen. Nu ik gewoon scherper ben, en harder werk ook -want je werkt gewoon harder als je minder met een kater in je nest ligt- haal ik veel meer uit mijn eigen carrière, ik haal gewoon veel meer lol eruit.

Ik verberg denk ik ook minder. Vroeger wilde ik op Twitter overal mijn mening over geven… Ik zet het nu gewoon in liedjes. Ik heb best wel wat liedjes over de stand van zaken op dit moment, hoe egocentrisch we als samenleving zijn geworden en hoe weinig we geven om elkaar eigenlijk. Vroeger typte ik dat heel boos op Twitter, nu maak ik er een liedje van en vertel ik het gewoon bij mijn shows. Ik zet het niet meer op social media, want dat heeft toch geen zin. Op social media win je geen harten. Wanneer je voor je publiek staat wel, en daar kan ik ook mijn mening nog uitleggen, hoe ik de samenleving zie. Dat durf ik nu wel in liedjes op te schrijven en daar ben ik ook wel trots op.

Kun je daar een voorbeeld van noemen?

'To The Darkness' is zo’n liedje en een ander nummer heet 'We’re Gonna Make It'. Nu moet ik wel zeggen, dat liedje had ik eind vorig jaar gemaakt, toen de polarisatie enorm was, maar ik nog wel hoop had dat wij als samenleving iets meer zouden samenkomen, maar het lijkt alleen maar erger te worden. Zeker als je nu kijkt naar de verkiezingen, hoe Nederland weer politieke kleur bekent, dan denk ik 'waar gaat dit heen'. Maar ‘We’re Gonna Make It’ is wel een hoopvol liedje dat we uiteindelijk toch weer wat dichter naar elkaar toe gaan groeien.

Is dat iets waaraan je hoopt bij te dragen in je muziek?
Wel bij mijn shows. Ik ben geen moraalridder en ik ben er niet op uit om mensen te bekeren, maar ik sta wel voor een socialer Nederland, en dat mensen wat meer empathie hebben voor elkaar.

Op zaterdag 6 januari 2024 kun je Tim Knol & The Wandering Hearts zien optreden in de Grote Zaal van Paradiso.