Programma
Nieuwsoverzicht

Het favoriete indie-album aller tijden | Deel 3: Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

26 maart, 2020

Arctic Monkeys Whatever People Say I Am Thats What Im Not 2 2006

LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen. De concertbezoekers draaien nu waarschijnlijk meer muziek dan ooit. We dachten: laten we een leuke serie gaan beginnen. Vandaag deel 3 uit ons feuilleton: Het favoriete indie-album aller tijden. Onze ambassadeur Marieke Hulzinga, die op het punt stond om naar Londen te verhuizen – maar nu helaas even niet - windt er geen doekjes om: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not, het debuut van Arctic Monkeys uit 2006.

Kampen in plaats van Londen…

Corona is een lelijke spelbreker. Marieke Hulzinga zit in plaats van in Londen thuis bij haar ouders in Kampen. Voor haar werkgever, de digitale muziekdistributeur FUGA, zou ze deze maand van het hoofdkantoor in Amsterdam naar het filiaal in Londen verhuizen. Dat ligt begrijpelijkerwijs nu even wat lastiger. Haar woning in Amsterdam was ze al uit. En wat doe je dan? Terug naar af.

‘Of ik nou hier in Nederland in quarantaine ga of direct bij aankomst in Londen, dat maakt op het moment ook niets uit,’ haalt ze haar schouders op. Het is uitstel, geen afstel. En wij kunnen onze jaloersheid om haar nieuwe baan in een soort muziekhub bij de Tileyard Studios, waar allerlei labels zitten, ook even uitstellen.

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

Marieke Hulzinga

De kat op het spek binden

Naar Londen gaan, dat is zo’n beetje de kat op het spek binden voor een muziekdier als zij. Nu moet ze noodgedwongen de tijd doden met een puzzel van 1.000 stukjes en de sudoku’s uit de Trouw-app. Als zij haar maandelijkse tiplijstje met indietracks inlevert bij Indiestad dan gebeurt dat met een serieuze explosie. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk op een wijze die lijkt op die van het gevreesde virus.

De andere ambassadeurs lijken uitgedaagd te worden. ‘Ja, ik hou het goed bij allemaal,’ bevestigt ze. Ze voelt zich echt ‘stranded’ in Kampen nu. ‘Op 7 maart was ik bij mijn laatste concert, bij Canshaker Pi in Paradiso Noord. Dat voelt al als erg lang geleden. Ik heb trouwens nu wel alle tijd om mijn interview met Willem Smit uit te werken.’ Dat houdt Indiestad nog te goed van haar. Ze moet nog wat ‘snoeien in haar uitroeptekens.’

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

I Bet You Look Good On The Dancefloor

Accepteer de voorkeurscookies om de video te bekijken.

Het zaadje was geplant

De spanning is nu wel genoeg opgebouwd. Kom maar door met je favoriete indie-album aller tijden. ‘De eerste plaat van…: Arctic Monkeys,’ doet ze een plechtige onthulling waar je de drumroffels zelf bij moet denken. ‘Ik was 13 toen ik die plaat voor het eerst hoorde. Mijn broer had ‘m toen gedownload van Limewire,’ zegt ze. ‘Ik kende I Bet You Look Good On The Dancefloor al van MTV. Ik begreep er op die leeftijd natuurlijk helemaal niets van, maar het zaadje was geplant. Dat was écht een band. Dat zag ik zo.’

Kampen als het Sheffield van Overijssel

Ze haalt even aan wat er toen in de hitparade stond: ‘Shakira met Hips Don’t Lie bijvoorbeeld, Justin Timberlake en Nelly Furtado.’ Dan noemt ze nog de gunstigste uitzonderingen uit de toenmalige Top 40. Ze wist meteen dat we allemaal met die band nog veel zouden gaan beleven. Ze zat toen pas in de tweede klas van de middelbare school, waar het niet echt aansloeg natuurlijk. Arctic Monkeys was meer iets voor thuis.

‘Toch was mijn openbare middelbare school best popmuziek-minded hoor. Fokko Mellema van de [Weezer-achtige] band Want Want zat ook op die school. Ze hadden een album uit en ook twee hitjes, Nou En? en Gothic Meisje. En we hadden ook een lokaal poppodium, ’t Ukien.’ Zo slecht was het nu dus ook weer niet? ‘Kampen is het Sheffield van Overijssel,’ repliceert ze gevat. Die zit!

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

Dancing Shoes

Accepteer de voorkeurscookies om de video te bekijken.

Arctic Monkeys als bindmiddel

Na een tussenjaar in Engeland op haar achttiende, gaat ze Media & Cultuur studeren in Amsterdam. ‘Mijn eerste concert daar was All Time Low in De Melkweg.’ Lijkt het nou maar zo, of leven indiebandjes echt zo goed onder meisjes in Amsterdam? ‘Nou, bij die concerten heb ik wel heel veel vriendinnen gemaakt. Die gaan elkaar volgen op Instagram. Dan word je gevraagd of je meegaat naar Black Honey of The Amazons.’ En Arctic Monkeys blijft een sterk bindmiddel van dat hele legertje indievolgers.

Het best verkopende debuutalbum ever

‘Whatever People Say I Am, That's What I'm Not was het best verkopende debuutalbum ever, dus dat zegt wel wat,’ observeert Marieke. ‘Het is en blijft een ijzersterk album. De eerste zes nummers rammen ze eruit. Die zijn allemaal uptempo. Pas bij de zevende track, Riot Van, is het eerste rustige nummer. Mardi Bum is ook wat rustiger. En er zijn ook twee nummers die een beetje van allebei hebben, hard en zacht.’ Die hebben we even teruggeluisterd voor de lezers hier: When The Sun Goes Down en A Certain Romance.

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

Mardy Bum | Live @ Glastonbury (2007)

Accepteer de voorkeurscookies om de video te bekijken.

De latere platen

Wat ze van de latere platen vindt? ‘Humbug [2009] is mijn favoriet daarvan. En verder Suck It And See [2011] en AM 2013].’ En de grote splijtzwam onder de fans, Tranquility Base Hotel & Casino uit 2018? ‘Ben ze een beetje bij het ouder worden uit het oog verloren. Dat is zeker niet mij favoriete album. Maar ik stel me altijd wel heel defensive op als anderen die plaat beginnen te bekritiseren. Vanwege die platen van Alex Turner met de Last Shadow Puppets begrijp je zo’n rustige plaat op zich veel beter.’

Niet voor de roem en het geld

Wat vindt ze nou zo goed aan Arctic Monkeys? ‘Ze maken muziek omdat ze muziek willen maken. Ze doen het niet voor de roem en het geld. Ze hadden zo een tweede AM kunnen maken en dan waren ze nu miljonairs geweest. Maar daar had Alex Turner geen zin in. Hij wilde liever weer eens wat anders proberen. En dat vind ik ook het mooie aan Tranquility Base Hotel & Casino.’ Met een vriend is ze toen nog naar een van de album launch shows in Berlijn geweest. Ze had ook naar Best Kept Secret kunnen gaan, maar ze had liever een ‘gewoon optreden’ want die duren veel langer dan festivalshows.

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

Foto uit het cd-boekje bij Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

Het thema is jong zijn

De keuze voor het debuutalbum is ook een nostalgische bekent Marieke. ‘Die plaat heeft een heel sterk concept,’ stelt ze vast. ‘Het thema is jong zijn, uitgaan, schijt hebben aan alles… En wat gaan we doen in het weekend? Wie gaan we zien? We gaan ons niet druk maken om werk, belastingen, we zijn jong.’

Als je nu de foto’s in het cd-boekje terugziet, dan zie je prachtig beelden die haaks staat op deze coronatijden. We zien jonge mensen (te) dicht op elkaar in een volle taxi na een avondje stappen. De hoes met de rokende hedonist vindt ze sowieso iconisch. Het cd’tje zelf is een foto van een volle asbak.

​LONGREAD // BLOG (DEEL 3) – Concerten mogen dan vanwege het coronavirus uitgesteld of afgelast zijn de komende tijd, maar Indiestad laat zich er niet onder krijgen.

When The Sun Goes Down

Accepteer de voorkeurscookies om de video te bekijken.

Onverbiddelijke klassiekers

Tot haar favoriete nummers rekent ze bij de snelle nummers de onverbiddelijke klassiekers I Bet You Look Good On The Dancefloor, Dancing Shoes en Still Take You Home. ‘Die zijn ook retestrak!’ De drie (redelijk) rustige nummers Mardy Bum, When The Sun Goes Down en A Certain Romance vindt ze alle drie mooi. ‘When The Sun Goes Down heb ik echt plat gedraaid. Dat waren best mooie tijden toen in Kampen,’ zegt ze in retrospectief en met een knipoog naar haar huidige verblijf in dat stadje.

‘Bij Perhaps Vampires Is A Bit Strong But... heb ik altijd een beetje zitten gissen waar het eigenlijk over gaat. Het kan zijn dat we allemaal vampiers zijn, alleen maar met geld bezig. Ook kan het slaan op de muziekindustrie die hen niet begrepen.’ Hun label Domino Records toch wel, werp ik tegen. Dat erkent ze direct.

Ze zeggen zoveel

‘Wat ik ook wel mooi vind, is dat Alex Turner zo serieus bezig is, maar ook weer niet “te”. Hij is cool, maar ook weer niet “te”. Hij lijkt altijd een beetje in dubio te zijn. Dát is zijn uitstraling. Hij kiest zijn woorden in interviews ook altijd zorgvuldig. Als hij bij Tranquility Base een beetje in een hoekje wordt gedrukt door de critici, dan wil hij het best wel even allemaal komen uitleggen hoe het zit.’

Feitelijk zegt Marieke daarmee exact wat de titel van dat veelgeroemde debuut van de band al zei: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not. Inderdaad, een era-defining album nader verklaard.

Tekst door: Robbert Tilli