The Rolling Stones

''Marc Tilli: ‘Mick was heel charmant tegen het publiek en maakte grapjes. Er stond een ventilator op hem gericht, zodat zijn jas en zijn haar mooi wapperden. Ze kwamen fit over, behalve Ron Wood die nogal van de wereld leek. Hij hing op een kruk en speelde nonchalant gitaar. Soms moest Mick hem corrigeren: “No Ronnie, it’s in C”.’ Kors Eijkelboom: ‘Charlie Watts speelde nog altijd op hetzelfde kleine drumstel als in 1972. Van die vijftig gitaren die Ron en Keith bij zich hadden, gebruikten ze er ieder ongeveer vijf.’ Marc Tilli: ‘Als er van instrument werd gewisseld, praatte Mick tegen de zaal. Hij zei bijvoorbeeld: “We had a wonderful week in Amsterdam. We watched the football and I’m so happy you won. Just imagine if you hadn’t, ah?”’ Runa Stam: ‘Toen speelden ze het prachtige “Sweet Virginia”, “Dead Flowers”, en meteen daar achteraan “Shine a Light”, dat ze nooit eerder live hadden gespeeld. Het was zo mooi, ik dacht dat ik zou bezwijken van ontroering. Tijdens “Shine a Light” kon ik alleen nog maar huilen.’''

Uit: '50 jaar Paradiso in 50 legendarische concerten' van Hester Carvalho