The power of women's anger: Soraya Chemaly x Lilith

Vrouwen zijn boos, en ze hebben er alle reden toe. Ze worden onderbetaald, tegengewerkt, gekleineerd en zijn overwerkt. Assertieve vrouwen worden weggezet als krengen, expressieve vrouwen als emotioneel. Heeft een vrouw een mening, dan kan ze die beter voor zich houden. En als een vrouw daadkracht toont, moet ze er wel bij glimlachen. Dat schrijft de Amerikaanse bestseller auteur Soraya Chemaly in haar recentelijk naar het Nederlands vertaalde boek 'Fonkelend van woede' (uitgeverij De Geus). 

Volgens Soraya Chemaly zijn vrouwen even vaak boos als mannen, maar zijn er grote verschillen in hoe zij daarmee omgaan en hoe anderen erop reageren. Veel vrouwen onderdrukken hun boosheid, met soms grote nadelige psychische en fysieke gevolgen. Maar, stelt Soraya Chemaly in dit vlammende boek, boosheid is juist een krachtig middel voor verandering. Ze analyseert thema’s als eigenwaarde, pijn, zorg, angst, stilte, ontkenning, gender en diversiteit en legt uit waarom het bevrijdend is boosheid als kracht te onderkennen en ernaar te handelen.

Interview door Hasna El Maroudi, co-founder van het feministische platform Lilith. 
Na afloop gaat Soraya Chemaly in gesprek met Sunny Bergman, Zoë Papaikonomou en Sabrine Ingabire.
Voertaal: Engels

Sunny Bergman is een feministische documentairemaker. Zo maakte ze onder meer 'Zwart als roet', 'Naar welke school gaat Idris?', 'Sunny Side of Sex', 'Sletvrees' en de recente documentaire 'Man Made', waarin ze de maatschappelijke ideeën over mannelijkheid onderzoekt. Wat wordt nou gezien als typisch mannelijk en in welke stereotypen uit zich dat? En hebben mannen onder deze ideeën te lijden?

Zoë Papaikonomou is onderzoeksjournalist, mediadocent en auteur van ‘Heb je een boze moslim voor mij?’, over inclusieve journalistiek. Ze schreef dit boek met organisatieantropoloog Annebregt Dijkman. Ze onderzoeken in hun boek waarom het (actualiteiten)media nog steeds niet lukt om diverser te worden, zowel in de afspiegeling van redacties als in hun manier van werken.

Sabrine Ingabire is geboren in Rwanda en naar België gevlucht toen ze vier was. Ze groeide op tussen Brussel en Vlaanderen. Sabrine schrijft al heel haar leven: ze schreef een boek op haar veertiende en leverde in 2018 een bijdrage aan de bloemlezing 'Zwart' (Atlas Contact). Ze is columniste, freelance journaliste, mensenrechtenactiviste en public speaker: ze behandelt thema’s als (on)recht, maatschappelijke problematieken en (zelf)liefde. Sabrine studeert rechten in Brussel en is jongerenadviseur bij de Vlaamse Jeugdraad.