Sranan Gowtu albumpresentatie Master Blaster, Sukru Sani en Iwan Esseboom & the Funmasters

'Sranan Gowtu', een initiatief van platenmaatschappij Top Notch om de levensloop en ontwikkeling van de Surinaamse muziek vast te leggen, presenteert drie nieuwe verzamelalbums van klassieke Surinaamse artiesten: Master Blaster, Sukru Sani en Iwan Esseboom & the Funmasters. Alle drie spelen op zondag 29 januari live in Paradiso, de drie albums verschijnen dezelfde dag zowel fysiek (cd) als digitaal. Het album van Iwan Esseboom & the Funmasters bevat zelfs twee cd’s: eentje met hun greatest hits en een cd met gloednieuwe opnames.

Master Blaster - Als Je Mij Een Vingertje Wijst (En Andere Poku’s)
Master Blaster bracht begin jaren tachtig een combinatie van kaseko, soul, reggae en son montuno, onder Cubaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden. De band, met onder meer Frans Abori, Ramon Lappie van Laparra, Patrick Tevreden en Henry Ceder, scoorde in 1980 een grote hit met Als je mij je vingertje wijst. Dat succes kwam niet in de laatste plaats door hun merkwaardige outfit. In de studio van AVRO’s Toppop vertoonden ze zich in Surinaams legeruniform. Bandleider en saxofonist Ramon van Laparra vertelt naderhand dat ze vooral uit waren op een stunt: “Je moest opvallen om door te breken. We hadden het idee dat het in militair kostuum wel zou lukken.” Niet lang na de militaire machtsgreep in Suriname in februari 1980 kreeg de band forse kritiek over zich heen, en om niet verder aanstoot te geven trok Master Blaster na zo’n acht optredens een ander tenue aan. De formatie bracht ook parodieën op bekende liedjes: Annie hou jij me tassie effe vast, Bassie en Adriaan, Wie van de Drie, Joke stop met koken.

Sukru Sani - Pompo Lollie (En Andere Poku’s)
Halverwege de jaren tachtig dreigde kawina een vergeten en min of meer geïsoleerd muziekgenre te worden. Het werd wel gespeeld, maar op een manier die men nu ‘underground’ zou noemen. In de volksbuurt Latour en aan de Rangoelamweg, iets verderop langs het Pad van Wanica, waren geregeld kawinafeestjes, maar verder werd de muziek niet echt serieus genomen. En al helemaal niet in de clubs in de stad en tijdens festivals. De vaak duistere associatie met wintirituelen bleef kawina achtervolgen, waarbij het grote publiek voorbijging aan het hoge niveau van de pure percussiespecialisten. Een van de drijvende krachten achter de rehabilitatie van de kawina is Patrick Tevé Tevreden. In Suriname richtte hij Sukru Sani op, met een repertoire dan uit pure kawina bestond. De muziek bleek van begin af aan geweldig aan te slaan. Daar speelde pr-man Guno Ravenberg, op dat moment werkzaam bij Radio KBC en fan van het eerste uur, een cruciale rol in. Alles bij elkaar nam de band 132 songs op, waarvan de helft op naam staat van Tevreden.

Iwan Esseboom & the Funmasters - Wittie Visie (En Andere Poku’s)
Het leven van Iwan Esseboom (1959) begon met muziek, liet zich leiden door muziek en bestaat nog steeds uit muziek. Hij groeide op bij een van zijn oudere zusters. Haar man Remy ‘Kottie’ Kortram was bezeten van muziek. Het huis stond vol met drums in alle soorten en maten, blaasinstrumenten en gitaren. De kleine Iwan raakte ermee vergroeid, leerde ze in elkaar te zetten en sliep ertussen. Esseboom zal een jaar of zes geweest zijn toen hij van blikjes van de boterfabriek verderop in de straat, stevig plastic en tape zijn eigen drumstel fabriceerde. Op zijn zestiende speelde hij in een kawinaband tijdens de feestavonden in het Anton de Komcentrum aan de Amsterdamse Stadhouderskade. Daarna zong hij een paar maanden bij De Vrolijke Jeugd met Marlène Waal. De kawinaband Komtjie Boys vroeg hem en weer iets later maakte hij deel uit van Bontjie Stars. Ze scoorden in 1979 een dikke carnavalshit met Madiwodo waarmee Esseboom in ‘het circuit’ terechtkwam, en speelde in shows en revues met André van Duin, Corry van Gorp en De Havenzangers. Ook kwam hij op televisie in AVRO’s Toppop en Op losse groeven van Chiel Montagne. Daarna richtte Esseboom zijn eigen band op: The Funmasters. Hun muziek sloeg aan, ook in Suriname en vanaf 1980 gingen ze elk jaar op toernee in het moederland.

'Sranan Gowtu' is een initiatief van platenmaatschappij Top Notch. De levensloop en ontwikkeling van de Surinaamse muziek wordt zo eindelijk vastgelegd. Als onderdeel van deze muzikale serie verschenen al eerder albums van o.a. Lieve Hugo, Trafassi, Max Nijman en Papa Touwtjie.