London Calling zaterdag: Sebadoh, Spoon, Josef Salvat, Coves, Racing Glaciers, Fractures, Shura, The Mispers, Fever The Ghost, Nimmo and the Gauntletts, D.D Dumbo en meer (Indiestad) - Uitverkocht - er zijn nog wel kaarten voor vrijdag 31/10

Dagkaarten voor de London Calling zaterdag op 1 november zijn uitverkocht. Er zijn nog wel kaarten beschikbaar voor vrijdag 31 oktober.

Dit programma maakt deel uit van Indiestad. Heb jij een Indiestad passepartout? Hier vind je alle informatie op een rijtje. Let op: wissel je passepartout op tijd in voor een polsbandje: http://www.indiestad.nl/?p=4700

Het popfestival London Calling, dat twee keer per jaar plaatsvindt in Paradiso, begon in 1992 als showcasefestival voor de nieuwste beloftes uit Groot-Brittannië. Tegenwoordig biedt London Calling aan nieuwe, spraakmakende alternatieve bands uit het de hele wereld een podium, als springplank naar clubs en festivals. Op het festival hebben al heel wat namen gestaan die later doorbraken bij het grote publiek, zoals: Foster The People, Florence and the Machine, Bombay Bicycle Club, Friendly Fires, The xx, Blur, The Kooks, Editors, Bloc Party en The Libertines.

Line-up zaterdag: Sebadoh, Spoon, Coves, Racing Glaciers, Fractures, Shura, The Mispers, Fever The Ghost, Josef Salvat en meer

Artiesten informatie:

London Calling is trots de indierock-iconen van Sebadoh te mogen verwelkomen tijdens de najaarseditie van London Calling. Sebadoh werd halverwege de jaren tachtig opgericht door Lou Barlow (Dinosaur Jr.) en wordt vaak in één adem genoemd met Guided By Voices en Pavement, als grondlegger van de lo-fi indierock. De Amerikaanse band heeft een gigantische invloed gehad op vele indiebands die volgden. Sebadoh speelde op Lowlands (1994) en Pinkpop (1997), om na een aantal pauzes in 2007 weer bij elkaar te komen. In 2013 was daar ‘Defend Yourself’, het eerste werk van de band in veertien jaar tijd.

Spoon is al twintig jaar één van de meest consistent presterende Amerikaanse indierockbands. De groep rond zanger/gitarist Britt Daniel is niet meer weg te denken uit het alternatieve-poplandschap. Aan het begin van augustus komt het nieuwe album ‘They Want My Soul’ uit en de vooruitgesnelde single ‘Rent I Pay’ is weer een prachtig voorbeeld van hoe goed Spoon weet wat een indieliedje is en hoe dat moet klinken. Het is al weer vier jaar geleden dat de band live te zien was in Nederland en wie ze onlangs op het Primavera festival zag, die zag een band topvorm.

Josef Salvat was één van de hoogtepunten van de afgelopen Lowlands editie. De Australische singer-songwriter maakt bewonderingwekkende gitaarliedjes met flink wat inhoud en diepte; nummers die in je hoofd blijven zitten en je tegelijkertijd bij de keel grijpen. Zoete popliedjes met een donker randje.

Beck Wood en John Ridgard zijn samen Coves en klinken als The Kills die Nico coveren of als The Raveonettes die Lana del Rey nadoen. De muziek is een combinatie van moderne electronica en sexy vocalen met een jaren zestig sound en een shoegaze saus. Dit jaar kwam het debuutalbum ‘Soft Friday’ uit en kreeg van de NME een 9.

De band Racing Glaciers komt uit een slaperig provinciestadje ergens ten zuiden van Manchester, Macclesfield is de naam. De muziek die de band is te omschrijven als emotionele, dynamische gitaarmuziek, met een kleine scheut ouderwetse progrock. Liedjes met een spannende opbouw, mooie gitaarlijnen, een fijne sfeer en een geweldige climax. Racing Glaciers tourde eerder dit jaar met Dan Croll en Kodaline.

De Zuid-Afrikaanse band John Wizards bestaat uit John Withers en Emmanuel Nzaramba, die elkaar jaren geleden in Kaapstad ontmoetten. Samen zorgen ze voor een unieke muzikale botsing van avontuurlijke en opzwepende ritmes, percussieve begeleiding en vreemde tempowisselingen, en opgewekte garagerock, reggae en pop. Tropisch, dansbaar en vernieuwend.

De Londense zangeres Shura is een nieuw sprankelend talent in de Britse electropop. Ze blijft nog een beetje mysterieus, maar de singles ‘Touch’ en ‘Just Once’ laten horen dat ze wel echt klaar is voor de volgende stap in haar carrière. Dromerige, hoopvolle en meisjesachtige popliedjes die goed in het gehoor liggen, luchtig en aanstekelijk zijn, en in je hoofd blijven hangen

The Mispers uit London bestaan nog maar kort maar klinken als een hele volwassen band. Een grote reden voor deze klasse is dat de leden Jack Scott en Joey Zapata een jaar lang zonder geld door Australië reisden als straatmuzikanten. Er moest gespeeld worden om te eten en dan moet je wel. Niet altijd een pretje, maar wel goed voor de drive waarmee ze eenmaal thuis met drie andere gepassioneerde muzikanten een folky altrockband begonnen. The Mispers maken een hitparadegevoelige  mix van folk,  pop en rock die doet denken aan Bombay Bicycle Club en The Maccabees.

Fever The Ghost zit ergens tussen heel hip en krankzinnig in en dat is een mooi en uniek plekje. De band komt uit Los Angeles en maakt vervreemde psychedelische popliedjes met gekke teksten, rare geluiden en veel funk. Het swingt en het wringt, maar is op een buitenaardse manier heel verslavend. De band zou zomaar de plaats van MGMT in kunnen nemen en bracht deze zomer een EP uit met daarop een liedje met de titel: ‘A Parliament Of Owls Determines the Fates Of Greater Men No less Than 5 Stories Above Us in A Dream’.

Het Britse duo Nimmo and the Gauntletts is als een opgewekte versie van The xx met een beetje Yazoo en soms wat Alison Moyet of ineens iets van New Order. De aanstekelijke danspop van Sarah Nimmo en Reva Gauntlett is in Engeland reeds  behoorlijk populair en de muziek is klaar voor de hitparade maar net artistiekerig genoeg om hip te blijven. Luister maar naar de debuutsingle ‘Others’.

D. D Dumbo is Oliver Hugh Perry die nogal onconventionele blues maakt, maar het blijft wel degelijk blues. Hypnotiserende gitaren, prachtige zang, dwingende drums en bezwerende invloeden uit desertblues, psychpop en krautrock. Het nummer ‘Tropical Oceans’ is van dit alles een prachtig voorbeeld.