Helden van de wetenschap - Paradisolezing door prof. dr. Jelle Reumer

Lezing door prof. dr. Jelle Reumer (hoogleraar vertebratenpaleontologie UvU): Georges Cuvier/ van Montbéliard tot Montmartre.

Door welke wetenschappers uit het verleden zijn onze huidige onderzoekers geïnspireerd? Acht vooraanstaande Nederlandse hoogleraren vertellen in deze nieuwe serie Paradiso Wetenschapslezingen wie hun helden zijn en wat hun bijdrage aan de wetenschap is geweest.

Baron Georges Cuvier (1769 – 1832) werd als Johann Kuefer geboren in de Württembergse stadje Mümpelgard, het huidige Montbéliard in het Franse département du Doubs. Georges bleek een slimme leerling, die na het gymnasium werd uitverkoren om op kosten van de hertog van Württemberg in de hoofdstad Stuttgart te gaan studeren. Al op zeer jonge leeftijd was hij geïnteresseerd in biologie en vergaarde hij veel kennis op het gebied van de anatomie. Omdat hij geen geboren Fransman was, ontkwam hij aan dienstplicht in de legers van Napoleon.

Na een aantal jaren werkzaam te zijn geweest als privédocent bij een adellijke familie in de buurt van Fécamp werd hij in 1792 aangesteld als assistent bij het Parijse natuurhistorisch museum, om al snel te worden benoemd tot hoogleraar aan twee belangrijke Parijse instituten – het Museum in de Jardin des Plantes, en het Collège de France – en als lid werd toegelaten tot de Académie Française. Cuvier werd bekend als de grondlegger van de vertebraten-paleontologie, mede geïnspireerd door de vele fossielen die afkomstig waren uit de gipsen van Montmartre. Op wetenschappelijk gebied was hij een catastrofist: een aanhanger van de leer dat grote aardse processen door catastrofes zoals de zondvloed werden bepaald. De Brit Charles Lyell, een gradualist, was hierin zijn opponent. Na de ontdekking van de Chicxulubmeteoriet en de theorie van het punctuated equilibrium was het catastrofisme weer terug van weggeweest. Cuvier hechtte geen geloof aan wat we tegenwoordig evolutie noemen, en heeft in Nederland een bescheiden rol gespeeld door in Teylers Museum de ware aard van de zondvloedmens te onthullen: het bleek een salamander.

Jelle Reumer (Hilversum, 1953) is directeur van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Hij studeerde biologie in Utrecht en promoveerde, eveneens in Utrecht, op een proefschrift over fossiele spitsmuizen. Vervolgens werkte hij als wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit van Genève (Zwitserland) en het Academisch Ziekenhuis Utrecht om daarna naar Rotterdam te verhuizen. In 2005 werd hij aan de Universiteit Utrecht (faculteit Geowetenschappen) benoemd tot bijzonder hoogleraar in de vertebratenpaleontologie, een vakgebied dat hem naast zijn andere werk altijd is blijven bezighouden. Op het gebied van de paleontologie en aanverwante vakgebieden heeft hij een honderdtal wetenschappelijke publicaties op zijn naam.

Volgende Paradisolezingen:

zondag 17 mei 2015 - Paradisolezing door prof. dr. Frans van Lunteren

zondag 7 juni 2015 - Paradisolezing door prof. dr. Salomon Kroonenberg

Het programma is een samenwerking van Paradiso en Verstegen & Stigter / buro voor culturele produkties en wordt mogelijk gemaakt door bijdragen van VSNU, science center NEMO, Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen, Museum Boerhaave en VPRO.

Meld je aan voor de mailinglijst en blijf op de hoogte van alle wetenschap programma's in Paradiso >>

Klik hier voor CJP kaarten. Bij de ingang wordt je CJP pas gecontroleerd.