Blondie, Herman Brood & His Wild Romance

Toen op 19 november 1977 de New-Yorkse band Blondie kwam optreden, stond er zo’n grote menigte op de Weteningschans te wachten voor het concert dat de tram er niet meer langs kon. Volgens de brandweer waren er teveel kaarten verkocht en dat resulteerde erin dat een grote groep mensen - ondanks dat ze een kaartje gekocht hadden - niet naar binnen mocht.  

‘’De twintigjarige scheikundestudent Jan Vollaard, die vanaf 1982 als popjournalist zal werken bij OOR en NRC Handelsblad, is net naar voren gelopen als de zaallichten uitgaan. Vollaard: ‘Vier muzikanten in scherpe pakken kwamen het podium op en speelden meteen het opwindende “Detroit 442”, een van de punky nummers. Als laatste kwam Debbie Harry aanlopen, zingend, met wapperend blond haar in een zwart jurkje. Het was een elektriserend moment.’ Sam Tjioe en Hansje Joustra staan halverwege de zaal. Joustra: ‘Het concert was net begonnen toen de linker zijdeur openvloog en een paar honderd man naar binnen stormde. Daarna stond de zaal zo vol dat je niet meer kon bewegen.’ Debbie Harry vraagt de aanwezigen of ze het warm hebben: ‘Anders trek je je kleren maar uit, hoor. Vinden we prima.’ In hoog tempo spelen ze hun eenentwintig liedjes: de hele debuut-lp, en bijna alles van het voor het publiek nog onbekende tweede album, Plastic Letters. Als vijfde spelen ze het nieuwe ‘Denis’. ‘Het nummer sloeg meteen aan,’ zegt Jan Vollaard. ‘Iedereen begon te duwen en springen. Dat hield daarna niet meer op.’’’

Uit: 'Paradiso 50 jaar in 50 legendarische concerten' van Hester Carvalho