Welkom terug, Wand

Als Pitchfork voor jou een belangrijke pijler is, dan is de kans vrij groot dat je Wand allang kent. "It’s among the most exhilarating rock records you’ll hear all year", klonk het in september bij het verschijnen van vierde album 'Plum'. De eerste drie mochten zich ook al verheugen op dikke voldoendes, debuut 'Ganglion Reef' werd drie en een half jaar geleden treffend als 'euphorically hypnotic' aangeprezen.

Ruim een half jaar na een optreden in Paradiso Noord dat oordoppen deed beven, verwelkomt Paradiso komende donderdag Wand terug in de grote zaal aan de Weteringschans. Dat van die trommelvliezen heb ik me laten influisteren, want ik heb Wand -tussen ons gezegd en gezwegen- al die jaren over het hoofd gezien. Rijkelijk laat zocht ik onlangs in de hoek van Ty Segall en Thee Oh Sees, en stuitte naast Wand gelukkig ook al snel op het soloalbum van Cory Hanson. Dat is er eentje voor liefhebbers van Nick Drake en/of voor wie niet vies is van een aan de Beatles schatplichtig strijkarrangement.

Op Spotify zijn ze lang niet allemaal te vinden, die vier albums. Op YouTube moet je zijn, inclusief platgetreden reacties van fans die 'de oude Wand' missen. Referenties lopen intussen uiteen van Quicksilver Messenger Service tot Radiohead, wie meer wil weten over Wand 2.0 leest dit zeer informatieve interview.

Wie Wand allang kende en toch het einde van dit stukje heeft gehaald, snapt dat 'Fire On the Mountain (I - II - III)' van het eerste album al de hele dag op repeat staat. (FW)