Zanger/gitarist Andy Cairns mag vorige week 53 jaar zijn geworden, met zijn twee trouwe kompanen levert hij met 'CLEAVE' het meest agressieve album af sinds 'Troublegum'.
"I don't wanna mellow out", zingt Cairns in 'Callow', de single die het nieuwe album 'CLEAVE' van Therapy? deze zomer was vooruitgesneld. Het betreft een aanklacht tegen de farmaceutische industrie, maar het zou net zo goed over de muziek van het Noord-Ierse drietal kunnen gaan.
Qua agressiviteit komt 'Never Apologise Never Explain' uit 2004 in de buurt, maar waar de gitaren op die plaat soms wat lomp klonken, daar klinken de onverslijtbare riffs hier messcherp en clean. Een ouderwetse aanslag op de zintuigen, men neme 'Expelled' of uitschieter 'I Stand Alone' als proeve van bekwaamheid. Meer dan ooit drukte bassist Michael McKeegan zijn stempel op de muziek, slechts twee van de tien nummers werden geschreven door Cairns afzonderlijk.
Een andere klapper is slotnummer 'No Sunshine', naast de bijtende muziek stemmen ook de lyrics somber. Waar het weinig opbeurende 'Troublegum' nog afsloot met 'You Are My Sunshine' en 'Infernal Love', dat andere succesalbum in mineur van midden jaren negentig, met 'There is a light at the end of the tunnel', daar is het daglicht nu compleet verdwenen. 'My peace is gone', zo klinkt het als besluit, in weerwil van de vrede in Noord-Ierland. Cairns bezingt hier in klip-en-klare taal zijn innerlijke demonen: 'Depression is a thief, it robs you of friends and self belief."
Het nieuwe album van Therapy?, het 15e (of 13e voor wie debuut 'Babyteeth' en opvolger 'Pleasure Death' niet meetelt als volwaardige albums), is short, sharp en shockingly vet. Enige miskleun is 'Crutch', een zeer matige kloon van 'Die Laughing'. Daar had producer en Troublegum-alumnus Chris Sheldon best een stokje voor mogen steken. Dat 'Crutch' is inmiddels aangekondigd als nieuwe single. Please, Marschall Records, doe het niet.
Tekst door: Fedde Wiersma
Callow (official promo video)
'Cleave' is een ouderwetse aanslag op de zintuigen, weinig gezelschappen weten die zo melodieus te brengen als Therapy? Men neme 'Expelled' en uitschieter 'I Stand Alone' als proeve van bekwaamheid, eerstgenoemde leent een loopje uit Nirvana's 'Radio Friendly Unit Shifter'. Meer dan ooit drukte bassist Michael McKeegan zijn stempel op de muziek, slechts twee van de tien nummers werden geschreven door Cairns afzonderlijk.
Een andere klapper is slotnummer 'No Sunshine'. Waar het weinig opbeurende 'Troublegum' nog afsloot met de evergreen 'You are my sunshine' en 'Infernal Love', dat andere succesalbum-in-mineur uit de midden jaren 90, met het eindeloos opgedreunde 'There is a light at the end of the tunnel', daar is het daglicht anno 2018 compleet verdwenen.
'My heart is so heavy, my peace is gone', zo klinkt het somber als besluit, in weerwil van de vrede in Noord-Ierland. Cairns bezingt daar in klip-en-klare taal zijn innerlijke demonen: 'Depression is a thief, it robs you of friends and self-belief."
Het nieuwe album van Therapy?, het 15e maar liefst (of 13e voor wie de mini's 'Babyteeth' en 'Pleasure Death' niet meetelt), is short, sharp en shockingly vet. Enige miskleun is 'Crutch', een zeer matige kloon van 'Die Laughing', producer en Troublegum-alumnus Chris Sheldon had daar best een stokje voor mogen steken. Dat 'Crutch' is aangekondigd als nieuwe single. Alsjeblieft, Marshall Records, doe het niet.
Tekst door: Fedde Wiersma
Wreck It Like Beckett (official lyric video)