Jawel! Inlezen en Warm Draaien voor de Indiestadt avond van 19 september

The Blinders maken het soort extraverte bluesy punkrock dat het uitermate goed doet bij live-optredens. Toch valt hun album 'Columbia' uit 2018 ook thuis prima te beluisteren. Een beetje dat onvervalste vuilnisbakkengeluid maar met hun pakkende riffs en potje gezicht schmink ook theatraal genoeg om je af en toe aan Jack White of The Hives te doen denken. Alleen komt dit drietal niet uit Zweden of Detroit, maar uit het Engelse Manchester. 

Voor mensen die Bombay Bicycle Club en Vampire Weekend een warm hart
toedragen is CASSIA uit Macclesfield zeker ook een aanrader. Zelf zeggen
ze dat ze Calypso Afro-Rock maken en daar zit wel wat in. Debuut
Replica staat tsjokvol met warmbloedige, prettig voorttokkelende songs
waarbij de focus nadrukkelijk op de ritmiek ligt. Bij toeval werd
gisteren trouwens bekend dat Bombay Bicycle Club in januari voor het
eerst in vijf jaar zelf ook een nieuw album uitbrengt, maar van dit
soort zonnige pop-songs kunnen er nooit genoeg zijn. Wij voorzien een
lichtvoetig hoogtepuntje.

STARS uit Montreal, Canada is uitgegroeid tot een vaste waarde in het
Indie-landschap. Ze bestaan al een kleine twintig jaar en je kunt altijd
op ze rekenen voor een spannende dosis intrigerende songs die verhalend
en ietwat introspectief van toon zijn. Lichte electronica wordt
moeiteloos gecombineerd met pakkende gitaarsongs waarbij Torquil
Campbell en Amy Millan afwisselend de vocalen voor hun rekening nemen.
In twee decennia bracht Stars al negen albums uit en die waren, ondanks
kleine transformaties, eigenlijk altijd sprankelend en dromerig van
toon.

Zijn volledige naam is Christopher Scott Kannberg, maar SPIRAL STAIRS is
de bijnaam die hij al had ten tijde van de hoogtijdagen van Pavement,
de band waar hij en Stephen Malkmus beide gitaar in speelden. Malkmus
was iets meer de lead-zanger en het boegbeeld van de band, maar Kannberg
nam zeker ook vocalen voor zijn rekening en alle muzikanten waren nodig
om Pavement als hecht, maar toch losjes spelend, vijftal te doen
uitgroeien tot de ongekroonde koningen van de lo-fi/slacker-rock. Een
ieder die de gitaar-underground in de negentiger jaren een beetje
gevolgd heeft, weet: Pavement was altijd cooler dan de rest. Kort na het
uiteen gaan van de formatie, begon Kannberg nieuwe band Preston School
of Industry, maar pas sinds 2009 brengt hij ook albums uit onder zijn
bijnaam. We Wanna Be Hyp-No-Tized kwam uit in maart en staat vol met
fijn schurende rock die doorleefder klinkt, maar waaraan je wel kunt
horen waar de roots van Kannberg liggen.

Ze klinken volstrekt uniek die Aaron Coyes en Indra Dunis! Fikse dosis
psychedelica,  stevige, hypnotiserende electronische motieven, toefjes
dub en krautrock. Al sinds 2008 is PEAKING LIGHTS zo eigenzinnig als het
maar kan en maakt het duo songs die vaak een minuut of zes nodig hebben
om tot volle wasdom te komen. Er ontrafelt zich een patroon, waarop het
plezierig wavey meedeinen is en wat zich onlosmakelijk in je brein
lijkt te nestelen. Niet eens zo raar dus dat hun Sea of Sand ep onlangs
via het label van Dekmantel uitkwam. De zang van Indra is soms folky dan
weer gotisch, maar altijd bezwerend. Klein extra nieuwtje: Het duo
besloot in juni dat ze met hun twee zonen van San Francisco naar
Amsterdam wilden verhuizen dus je zou dit zowaar hun eerste ‘hometown
gig’ hier kunnen noemen!

Indiestadt vindt plaats in Paradiso op donderdag 19 september.
Indiestad-pashouders die zich aanmelden voor deze avond hebben gratis
entree voor het totaal-programma.