Een maand gevuld met nieuwe muziek

Runa Stam

John R. Miller - The Great Unknowing
Miller nam het album in drie dagen op in Leon Russells voormalige Church Studio in Tulsa, met een voor hem nieuwe groep lokale muzikanten, onder wie John Fullbright, wiens piano, orgel en andere toetsen een opvallend grote rol kregen. Gelukkig daarbij zijn bekende droge humor en alledaagse observaties. Prachtig eindresultaat.

Riley Downing – Landfill Poetry
Heerlijk loom album, verschenen bij John Prine's Oh Boy Records. Zelfde ontspannen charme als The Deslondes, maar volledig opgebouwd rond Downings karakteristieke stem en eigenzinnige verhalen. 

Billy Strings – So Much For Goodbyes
Geproduceerd door T Bone Burnett en opgenomen met zijn vaste band en hoop gasten waaronder Del McCoury en Jack White. Persoonlijk album over het verlies van zijn moeder, familieproblemen en verslaving, waarop zijn ontwikkeling als songwriter minstens zo belangrijk is als zijn gitaarspel.

Adam Chaffins – Trailer Trash: Doublewide
Voordat hij zich volledig op zijn solocarrière richtte, werkte Chaffins jarenlang in Nashville als veelgevraagd sessiemuzikant en tourbassist. Zo viel hij onder meer in bij Billy Strings en was hij de vaste bassist van de Appalachian-band Town Mountain. Voor Trailer Trash: Doublewide putte hij uit zijn jeugd in Louisa, Eastern Kentucky, dezelfde streek waar Tyler Childers opgroeide, en uit de wereld van double-wide trailers, coal mines, flea markets en used-trailer lots.

Pony Bradshaw – Ode to Humidity
De eerste helft van dit album raakt me niet echt, maar vanaf nummer vijf wordt het echt ontzettend mooi: meer ruimte, sterkere melodieën en een prachtige opbouw naar 'Apples to Oranges', voor mij het absolute hoogtepunt.

Bas Flesseman

Lily Seabird - Lightsheres On Their Way
Prachtig en krachtig album, alsof een jonge Lucinda Williams met Pavement het ideale Crazy Horse album maakt.

The Tallest Man On Earth - Just Beyond Endless Mountain
Na bijna 20 jaar blijft Kristian Matsson verbazen met zijn totaal eigen stijl van rauwe folk, americana en songs. Dit album heeft geheel weer de sound van zijn klassieker 'The Wild Hunt' mar nu met een volwassen Matsson als baas op banjo, gitaar, fiddle.

Jake Xerxes Fussell - The Old Beloved Path
Één van de meest smaakvolle gitaristen in folk land. Van ongekende finesse.

The Mary Wallopers -Paddywhackery
Geen americana, maar zo geweldig explosieve Ierse folkpunk dat we ze moeten vermelden! (29 en 30 januari in Paradiso)

Laura Veirs - Temple Songs
Zo terugkomen na lange break, zouden ze allemaal moeten doen!

Robbie Klanderman

Buddy Miller - Buddy Miller
De nieuwe plaat van Buddy Miller heet simpelweg Buddy Miller en volgt voor het grootste deel zijn ijzersterke succesformule; een afwisseling van bloedstollende ballads en op zijn geweldige gitaarspel leunende rockers, liedjes die zijn vrouw Julie Miller, al dan niet met zijn hulp, schreef ('You Never Really Get Over It' is een hoogtepunt) en een stel welgekozen covers. Meest opvallend is Smokey Robinson’s 'Don’t Look Back', een duet met zijn grote held Dan Penn. Dan hoor je in één liedje twee witte mannen met de beste soulstemmen ter wereld aan het werk. Ongelooflijk. Verder krijgt Miller nog de hulp van onder andere Emmylou Harris, Jim Lauderdale, Shawn Colvin en de McCrary Sisters. En dan is de conclusie weer onvermijdelijk: Miller is de beste roots-gitarist en -zanger die er is en dit is zijn zoveelste topplaat!

Eli Paperboy Reed - Getting There
Eli Paperboy Reed is een van de beste blanke rock, country, rhythm & blues en soul-zangers van deze eeuw. Er verscheen de ene prachtplaat na de andere van de in Brookline, Massachusetts geboren en in Brooklyn, New York wonende Reed. Maar al dat geweldige eerdere werk wordt overtroffen door 'Getting There'. Die nieuwe plaat is geproduceerd door de legendarische en door Reed zeer bewonderde Swamp Dogg en dat is duidelijk een combinatie die in de hemel bedacht is. Dit is countrysoul van de allerhoogste orde. Zelden heeft een plaat in dit genre zo lekker vet geklonken en de liedjes, voornamelijk van Reed zelf, zijn allemaal een schot in de roos, zowel muzikaal als tekstueel. Zoals Reed het zelf formuleerde: ik wilde deze keer niet schrijven over verliefd worden, maar over verliefd blijven. Briljant, zoals alles op Getting There briljant is.

Pokey LaFrage - Rent Money
 Voor zijn nieuwe plaat, Rent Money, wilde Pokey LaFarge terug naar de basis. De muziek moest net zo simpel en direct klinken als die oude opnames op Chess van Howlin’ Wolf en Chuck Berry. Daar is hij genadeloos goed in geslaagd. Op de elf nummers, die zich tekstueel meer dan voorheen bezighouden met de beroerde staat van Amerika en het lot van de gewone man die daar de dupe van is, komt weer de hele muziekgeschiedenis voorbij; van country en gospel, tot rock ‘n’ roll, blues en soul. En dat allemaal door de Pokey-mixer gehaald. Het maakt van 'Rent Money' de zoveelste fantastische plaat van dit buitenbeentje in de americana.

Embla and the Karidotters - The Fool
Embla and The Karidotters uit Noorwegen noemen zichzelf een queer-country band. Bandleider Embla Karidotter maakt op 'The Fool', de derde plaat van de groep, van haar haar hart geen moordkuil; of het nu over LHBTQ+- rechten of Palestina gaat, haar ideeën en overtuigingen klinken luid en duidelijk door. De teksten zijn confronterend, de liedjes zijn voortreffelijk en de muziek is honderd procent country en zo goed dat menige Amerikaanse band er een puntje aan kan zuigen. En Embla Karidotter is een geweldige zangeres. Kortom, 'The Fool' is in elk opzicht een bijzondere plaat. 

The Star Room Boys - Why Do Lonely Men and Women Want to Break Each Other's Hearts? 
Eind vorige eeuw debuteerden The Star Room Boys, afkomstig uit Athens, Georgia, met 'Why Do Lonely Men and Women Break Each Other’s Hearts?' Een absoluut briljante plaat, tranentrekkende Cosmic Country met twee hoofdletters C. Dit was muziek die zo uit de koker van Gram Parsons had kunnen komen. Helaas ging hun toenmalige platenmaatschappij failliet en viel de plaat tussen wal en schip. Geen promotie, slecht verkrijgbaar. Gelukkig wordt dat probleem nu, een kleine dertig jaar later, opgelost. Niet alleen is er een heruitgave op CD, hij is ook voor het eerst verkrijgbaar op vinyl. En dan kan eindelijk iedereen de enige juiste conclusie trekken: 'Why Do Lonely Men And Women Break Each Other’s Hearts?' Is één van de allerbeste americana-albums aller tijden.

Annika IJdo

Tiny Habits - Keepers
De aller- aller beste harmonies. 

Katie Pruitt - Fools for the fleeting
nog niet helemaal uit, maar zij is zo goed dat ze het nogmaals vermelden bij de release van het hele album volgende maand meer dan waard is. 

Waylon Wyatt - Dustpiles
Hij klinkt een beetje alsof hij zo uit een vervallen cabin in de smokey mountains gewandeld komt, op de allerbeste manier.

Nikita Karmen - Stone Cold Sober
Hele catchy countrypop met de nodige zelfspot combineren is altijd een goed idee.

Carly Pearce - I don't have the heart
Carly Pearce blijft de onbetwiste koningin van het 'ik-vond-je-leuk-totdat-ik-erachter-kwam-wie-je-echt-was'- thema. 

Eddie Aarts 

Lambchop - Punching the clown

Shearwater - The New World

Laura Veirs - Temple Songs

Sera Cahoone - I’ve Missed You All These Years

Dean Owens & The Sinners - our favourite sins - live at the slate room